Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

Deixounos Bernabel

Fai unhos días que nos deixou para sempre Bernabel, o "rexoubador" da aldeiña de Vilamor. Dende eiquí e agora mesmo rubirei ó ar todo o que íl me ensinou e deixou.

Decote unha semblanza que fixo dos seus conveciños hai máis de vinte anos.

OS LETRADOS

Vilamor é unha parroquia
con tres vilas máis os lados,
mulleres espabiladas
e homes dos máis letrados.

Os do barrio do Chao do Val
son dos que hai máis destacados,
non queren as estradas
por non tirar os balados.

Tamén teremos que falar
das pistas e carreteras,
non queren dar os tarreos
pero, sí pasar por elas.

Tan no medio da lama
por non deixar os balados,
parece mentira neles
despois de ser tan letrados.

Debera dar-lles vergoña
de seren tan criticados...,
na parroquia e fora dela
todos están enterados.

Deixemos as carreteras
falaremos das traídas,
que por certo lles pasóu
unhas cousas parecidas.

Cando da Fonte do Cura
a iauga querían levar,
por seren tan espabilados
tivéron-a que deixar.

Con moita cara... de risa
a Bernabel lla pidiron,
facéndo-lle mil promesas
das que ningunha cumpriron.

Díxolles que prá regar
a iauga non lle la daba,
porque senon polo vrau
terían que racionala.

Eles dixeron que non
e déulle-la regalada,
lavan e regan con ela
e de vrau non chega a nada.

Empezaron a facer
depósitos clandestinos,
anque Bernabel non a tiña
eles taban ben servidos.

A outra finca á foi buscar
e atopou un maniantal,
prá poñela prá il só
como e cousa natural.

Xa debedes enterarvos
que a algunhos se lles valera
Bernabel era o primeiro
que tiña que ir o río a ela.

Foi o pago que lle deron
por dárlle-la regalada,
fóra-lle moito mellor
deixala tar como taba.

Aquí remata señores
este caso verdadeiro,
cando entredes á parcería
pensádeo ben primeiro.

Bernabel
Gloria ao poeta autodidacta!

Comentarios (0) - Categoría: RECOLLEITA DE VERSOS - Publicado o 29-01-2009 16:47
Ligazón permanente a este artigo
A rifa de Milagrosa

Voubos a contar un caso
que a unhos mozos lles pasóu,
aló na festa de Oirán
dun premio que lles tocóu.

Na festa da Milagrosa
rifaron un bon lacón,
unha botella de coñá,
vinte pesos e un roscón.

Acordaron pró Domingo
todos unha reunión,
de xuntarse na Retorta
prá degostare o lacón.

Nilo veuse co lacón
con el debaixo do brazo:
Iste vou levalo eu
i a coñá trai-na Ribazo!.

Di o fillo do Xaquino:
Himos tar ata o amencer!.
Como o lacón e moi grande
dara-nos moito que comer.

Vén Vicente de Cornide
que escomeza a apalpalo,
e di Moncho de Berto:
parece que ta inchado?.

Nilo foise moi contento
logo a súa casa chegóu,
amarrou-no nun cordón
e na cociña o colgóu.

Levántase Dadolino
e ó velo lacón colgado,
pergúntalle apurado:
Onde fuche compralo?

Sorpresa a do Cubano:
-Has traído una gran cosa!
vai Nilo e lle contesta:
-Tocoume na Milagrosa!.

Dadolino foi catalo
cun carabullo de toxo,
e ó momento de furalo
cheiraba que daba noxo.

Nilo quedouse cortado
ó ver que taba podrido,
e prá que os outros o visen
levóulle-lo a Pedrido.

Alí se xuntaron todos
pra poder despedazalo,
logo de todo, nun intre
tiveron que tiralo.

Despois marcharon prá Arroxo
facer unha merendada,
na que de paso beberon
a coñá que lles sobrara.

Asi acaba señores
un dos premios mais alegre.
Quen non queda escarmentado
de coller gato por lebre?.

Bernabel
Comentarios (27) - Categoría: RECOLLEITA DE VERSOS - Publicado o 30-05-2008 18:47
Ligazón permanente a este artigo
A Orquestra de Masma
Un moimento meus señores
que agora lles vou a falar,
da orquestra da Retorta
que nun intre se vai formar.

O Domingo viñan dicindo
da feira de Vilanova,
que na novedosa orquestra
queren soio xente nova.

Teñen pensado poñerse
práticos como Dios manda,
e se teñen ben saídas
han de facer unha banda.

Constante toca os pratinos
e Rexes o saxofón,
Ríos toca a pandeireta
e Lisardo o acordeón.

Levan tamén dúas trompetas
Alvaro e Pardiñeira,
prá tocar o contrabaixo
ven Redondas de Coubeira.

O Pito da Seara
é o que vai de direutor,
David toca o clarinete
e o Pego de animador.

Luciano toca o trombón
Magín é o guitarrista,
Dositeo da Bouza Vella
é o que vai de eletricista.

Miguel como é bon ferreiro
contratáron-o deseguida,
vai arregla-los istrumentos
cando teñan avería.

Non están moi proparados
pero han-se densaiar,
prá taren ben combiñados
cando seña de ire tocar.

Dixo o Polo do Ludeiro:
eu dóu-vos a razón,
só hai un que sabe a solfa
que é o que toca o acordeón.

Cando che tan ensaiando
prá pararen de tocar,
miran unhos prós outros
e xa paran de solfar.

E xa teñen contratado
prá saliren de viaxe,
levar un coche ben fino,
bos zapatos e bo traxe.

A todos lles gusta o viño
e non é por desprecialo,
tamén ós outros nos gusta
pero é por non pagalo.

Van ensaiar a Retorta
cabo Ramón e cabo Demetrio,
tamén van cabo Venancio
pero é prá beber un neto.

¡Viva a orquestra de Masma
que ten un bo direutor,
músicos seleucionados
...de cada casa o mellor!.

S. de Bernabel
Comentarios (0) - Categoría: RECOLLEITA DE VERSOS - Publicado o 15-05-2008 19:33
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0