Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

BEATUS ILLE
Poesía inédita solicitada polo Director do xornal 'A VOZ DO MASMA' J. Isidro Fernández Villalba adicada a Noriega Varela.

PASA O POETA

Para o venerado poeta Noriega Varela
con agarimosa lembranza.

Pasa o poeta nesta alba de gloria
leva un libro na man como unha estrela
que alumea a saudade da memoria

vístese de misterio a luz do día
pasa un vermiño humilde que namora
e un merlo Branco cántalle a María

pasa a noite delgada como un río
quedan as sombras mestas delirando
e o corazón enchóupase de frío

e aparece nos ermos orballada
a ninfa que se fixo abedoeira
e chora a fío en terras de Labrada

pero chega o poeta na luzada
todo se volve flor recendo estío
na rítmica palabra respirada.

Pasa o poeta leva a Deus na boca
a nai no corazón e o fillo morto
e viste de beleza canto toca

viste a nosa Galicia de saudade
de amor de poesía de beleza
alma do Beatus Ille ¡señardade!

pasa o poeta vai ollando o monte
apaixoadamente esculca a serra:
nin hai futuro nin hoxe nin hai onte

agardo o tempo que se fai divino
leva no corazón a paz do ermo
orballa lenemente no camiño

todo mora na alma alí se encerra
a lúa o sol e as aves e esa fonte
que verte amor e bendición na terra

Venerados toxos fontiñas que corren:
Os poetas amados non morren!

Luz Pozo Garza
Abril 2007

Graciñas por tan veneradas lembranzas.
Comentarios (0) - Categoría: UN POUQUIÑO DE TODO - Publicado o 18-02-2008 16:52
Ligazón permanente a este artigo
Nin dou, nin fío, nin presto!
Cuando fío, considero
que estoy perdiendo un amigo
y creando un enemigo
a costa de mi dinero.

Y por eso he decidido
por mi honor de mesonero
no prestar ningún dinero
por no perder un amigo.

Si fío, aventuro lo que es mío,
si presto, al pagar ponen mal gesto
y para librarme de esto
ni doy, ni fío, ni presto.

Oración:
Ángel de la guarda
que concedes favores,
auyenta de esta casa
a los malos pagadores.
......................
Recollido polo 'Romeiro'
(Barbeiro da Fontevella)
Xaneiro do 2008
Comentarios (14) - Categoría: UN POUQUIÑO DE TODO - Publicado o 28-01-2008 13:16
Ligazón permanente a este artigo
CLAUSURA DO ANO ADICADO A NORIEGA VARELA-VIVEIRO

A MUSA DO CANTOR COA BANDA DE MÚSICA POLAS RÚAS DE VIVEIRO 28/12/2007

En agarimoso agradecemento a Santi Noriega despois de darnos a todos esta nova:

21/3/2007
El sábado Viveiro rinde un homenaje al poeta mindoniense Antonio Noriega Varela. En el acto, aparte de las disertaciones que sobre la obra de Noriega Varela realizarán nombres como el profesor Xosé Ramón Freixeiro, el escritor Juan Soto y el nieto del poeta, Daniel Noriega, el peso artístico recaerá sobre el grupo de canto del Conservatorio de Música viveirense, que interpretará poemas del autor mariñense musicados. El concejal de cultura se felicita de que se haya conseguido un consenso con todos los grupos políticos para declarar el 2007 «o ano de Noriega Varela», ya que considera que esta villa «a súa figura ten aínda moita presenza». Según explicó Santiago Noriega, nieto del autor, la obra se ha encargado al escultor Mario Valles Castro que ya ha presentado los bocetos del proyecto, «unha roca parindo poemas,-dice Santiago Noriega-, que é realmente conmovedora». Viveiro se adentra en la memoria de Noriega Varela.

Adiqueille eu estes versiños saudosos no Día das Letras Galegas:

Á musa do 'Cantor da Montaña'

(Froliña humilde dos ermos
que fuxindo dos rigores da serra
non se esquece da fala da nosa terra)

A musa máis xota e moreniña
teimuda a deixalas cumes da serra
é a fonte da fala da nosa terra
que o cantor trouxo ós eidos da Mariña.

Ai! Belida frol, frol ben mareliña,
aturuxo de cando a xente berra
á rapaciña que o corro cerra.
Ai! Meiga frol do cimbro sinxeliña.

Desaparece o galego dos lares?
Non, non viaxou sempre polos catro mares?.
Nosa fala é un penedo do ermo
que leda prendou ós nosos cantores
e de mozo cautivou os meus amores
parindo versos, que eiquí acadermo.

Larga vida ás xentes de Viveiro e que ¡Vivan os poetas!, ¡Viva Noriega Varela!.

¡Ledo Ano Vello! ¡Rumboso Aninovo!

Mondañedo, 29.12.2007
Pepe de Noriega
Comentarios (9) - Categoría: UN POUQUIÑO DE TODO - Publicado o 29-12-2007 11:38
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/

Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0