Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

Benvid@s ao meu acubillo: Dos de Noriega
Benvid@s ao meu espazo literaro!. Darlles a benvida é todo un pracer para min. Desexo que disfruten deste recuncho. Pouquiño a pouco irei poñendo eiquí todo o que se me ocurra e acade por aí. Non dubiden en poñer os comentarios que crean convintes. Graciñas de novo, por adicarme un anaco do seu tempo!.

Eu coas letras caseque non ouso. Mais teño que recoñecer que emociónanme -coma os salouquiños da gaita- conmóvenme, e eso que non sei outro galego que o que lle ouvín dicir: ¡filliño!... dos beizos de miña nai.

Doume de conta que estou cargado de pecados lingüísticos tales como castelanismos léxicos, morfolóxicos e sintácticos. De dialectismos, seseos, popularismos, vulgarismos, vacilaciós dialectais, eliminaciós e vocalizaciós. De hiperenxebrismos, hipergaleguismos, lusismos, arcaismos e ortografía, etc.

Perdoade!. Non sei -o outro galego- que é o normativo. Sei, sí, que antes de que se escribisen gramáticas galegas, ben nos entendíamos os peisanos; e non fixeron falla regras nin 'raios 6' para que dende as nosas agochadas aldeas saísen perliñas comas que ollaredes velaquí dende arestora en diante.

Son un humilde e insiñificante aprendize, afeizoado -sen pretender louvanza nin mérito ningún- a recoller e apreixar verbas enxebres, contos e versiños saudosos na nosa fala mimosiña.

Creo, que o máis importante é recoller e despois xa virá eso de escribilo con X ou con J e outras garambainas.


Correxídeme cando me trabuque!

Xosé López Fernández de Noriega
Mondañedo(*)

(*)Atrévome a pór MONDAÑEDO por que é como está escrito en moitos libros e documentos antigos e é como dicía meu avó cando eu era neno, é o nome popular de Mondoñedo. In memoriam!
Comentarios (2) - Categoría: BENVIDA - Publicado o 09-05-2007 17:28
Ligazón permanente a este artigo
Abrileña

Froliñas de espiño

"Entre Marzo e Abril
sae o cuco do cubil..."

Branquísimas froliñas
cargadiñas de espiñas
o pé das madreselvas.

Cobízanse nos espiños
exóticos paxariños
que nin fuxidos das selvas.
Comentarios (0) - Categoría: VERSIÑOS MEUS - Publicado o 09-05-2007 12:01
Ligazón permanente a este artigo
Pra unha señorita das Airas

Montañesa

Non naciches na montaña
sempre fuches montañesa,
non és unha frol estraña
no val, moza queiroguesa!.

Nin a orballada empaña
á fresca rosa, e tesa
que branca nos acompaña
ós invitados na mesa.

Canda os paxariños casaches
i toda a enxebreza herdaches
das bouzas ermas na primaveira.

Ás oliñas do mar anoxaches
i ó val do Naseiro os levaches
pra que beilasen a muiñeira.
Comentarios (0) - Categoría: VERSIÑOS MEUS - Publicado o 08-05-2007 18:16
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/