Os de Noriega



Este caderno dos de Noriega, adicado ao poeta Antonio Noriega Varela, pretende ser unha xanela aberta a todo o mundo que queira coñecer a infinda sensibilidade poética do "Bardo da Montaña" e "Cantor do Ermo". Calquera pode facer uso desta bitácora e deixar a súa opinión ou comentario nela.
Sexan benvidos e benvidas!.
Graciñas por visitarnos.
xosedenoriega@gmail.com


O Cantor do Ermo
 Espazos
 Fotoblogue
 Enlaces
 Busca por calquer elemento nesta bitácora
 Atopar blogues galegos
 No faiado
 Artigos morniños
 Artigos destacados

...60 Anos ¡Meu Vello!
Quede aquí o agradecemento a todos ós que no Ano Internacional da Poesía fixeron e fan posible que un dos máis olvidados poetas da nosa terra sexa o principio da recuperación de outros poetas. Esto non fixo máis que escomezar. Actos públicos culturais, profesores, artistas, a Real Academia, prensa, revistas orales de Antonio Reigosa, reediciós e ediciós novas, hai nas librerías un interés novo polos libros de minorías.

¡Fervorosos parabéns!

Pepiño de Noriega.
Comentarios (0) - Categoría: UN POUQUIÑO DE TODO - Publicado o 06-05-2007 23:40
Ligazón permanente a este artigo
A Fontiña da Fala

A "Fontiña da Fala"


"Deu-nos a Fonte do Sapo
un maeso da linguaxe,
que nos troca o castrapo
pola fala, mailo traxe."


Ledos lembramos os de San Martiño
os salouquiños da gaita de Ramón,
cando nos cautivaban o corazón
os meigos airiños do "Centiño".

Ben poden agora..., os de "Adelán"
deixarche que lles toques a zanfoña;
das vellas costumes non teñan zoña
e baile a muiñeira hastra o capelán.

Con paixón, sempre apreixando verbas
enveredaches musas acabruñadas,
qu´en zoquiñas van choutando polas herbas.

E nos vales do "Ouro", (magulladas)
a enseña i a terra nosa ergas
i, o máis Ramón..., ¡sonche trangalladas!.


"Airiños do Centiño".
Comentarios (1) - Categoría: VERSIÑOS MEUS - Publicado o 06-05-2007 22:04
Ligazón permanente a este artigo
Fermosos olliños

Coa capacidade que temos de ver
de poder ollar a tódalas xentes
as cousas fermosas cos ollos coller
e sentirnos ben dabondo pacientes.

Ollar paisaxes para nos entreter
pensar que as árbores son axentes
que as súas follas nos queren prender
e que as raiolas do sol fiquen quentes.

Os regatos semellan esmorecer
esbencellándose polas pendentes
pra máis adiante voltar a aparecer.

Os animais non deixan de correr
entre as árbores mais reverdecentes
onde xamais se chegarán a perder.

Comentarios (0) - Categoría: A REXOUBA - Publicado o 06-05-2007 21:59
Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
Edizón e deseño de Pepe de Noriega. Rúa de Josef Febrero, nº 22, C.Postal 27740, Mondoñedo (Lugo). Este blog é un sitio co exclusivo fin de difusión cultural da vida e obra de Antonio Noriega Varela e familia. Permítese a reproducción parcial ou total de todos os contidos. Todos os artigos que integran este espazo foron editados de forma gratuita o mesmo que a inclusión dos iconos da web na parte superior da portada. As imaxes incluidas proceden de diversas fontes e responden á soa finalidade de acompañar o contido cultural deste sitio. Os comentarios, Logos e Marcas son propiedade dos seus respectivos autores. De contado ollarán vostedes algunhos dos dialeutismos mindonienses máis enxebres, dun galeguista non político.
A normativa lingüística destes contidos?: quen fai algo aplica a súa. Porque o que escribe en galego por mal que o faga, pon algún grau de area na moreada. Porque di un dito: Axuntando pingotas formas un cirio.
(Benito Losada)
www.blogoteca.com/noriegamindoniense/