Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

O grupo Balakandra, seleccionado para o disco do proxecto Goin Back Home
A súa canción «Adeus a Xosé Afonso» incluirase nun cedé coa de formacións musicais de todo o mundo

Balakandra, formación que naceu do ronsel do desaparecido e case lendario grupo Saraibas, foi seleccionada por Quickstar Productions para incluír unha das súas cancións no cedé que nacerá ao amparo do proxecto internacional Goin Back Home. Un cedé no que, xunto ás composicións dunha vintena de artistas e grupos de todo o mundo, escoitarase Adeus a Xosé Afonso . Un tema que xa formou parte do repertorio de Saraibas. E cuxo creador, Martín Sanjurjo, autor tanto da letra como da música, acaba de adaptar, como explicaba onte, ao que Balakandra é hoxe: «Un grupo do que non pódese dicir que unicamente faga música folk, porque aposta pola fusión de ritmos moi diferentes, aínda que ou fundamental do que interpreta estea vencellado á música tradicional».

«Levaches na alma a rosa, que coidaches con amor, / e non corazón a dor, do frío inverno que a tolle. / Levaches ou leito que acole, a miseria e ou clamor; / levaches contigo a flor, desa mensaxe para min. / Triste deixaches ou xardín, que soña a primavera; ansioso e sedento espera, as augas mornas do abril», canta Balakandra, rendendo tributo á memoria do recordado músico portugués. Ao autor de Grándola, vila morena , canción que á súa vez se converteu nunha auténtica bandeira, ademais de en unha chamada a loitar pola liberdade, durante a Revolución dos Caraveis.

Os integrantes
Balakandra fórmana, xunto a Martín Sanjurjo (voz, mandolina e guitarra), outros dous ex compoñentes do recordado grupo Saraibas: Amparo Calvo (voz e percusión) e Farru Rodríguez (percusión e batería). E xunto a eles, tres compoñentes máis que non pasaron polas filas da histórica formación de San Sadurniño, pero que tamén foron, en certa medida, destinatarios do seu legado: Manolo Dopico (guitarra e voz), Dubi Lamas (baixo) e Abel Leonardo (guitarra eléctrica e guitarra acústica). «Balakandra non é Saraibas -comentaba onte Sanjurjo-, pero nela segue vivindo moito do que fixemos noutros tempos, aínda que a instrumentación hoxe sexa un tanto distinta, pensando máis non que é contemporáneo».

«Nós funcionamos con moitos ritmos distintos», explica Sanjurjo, mentres confesa a alegría que para todos os integrantes de Balakandra supuxo o que unha produtora como Quickstar elixa unha canción como Adeus a Xosé Afonso para a súa inclusión no disco no que culminará o proxecto Goin Back Home.

«A nosa canción -comenta- foi seleccionada polos directores de proxectos dá compañía a través de Internet. E a través de Internet tamén se poderán adquirir as cancións do disco, aínda que ou cedé vaia estar á venda, como soporte físico, non mundo enteiro». Non esperaban, di Martín, que isto sucedese. E a noticia encheunos de ilusión para seguir ensaiando sen pausa. Onte mesmo, a partir das dez da noite. En San Sadurniño, naturalmente.


No que Balakandra mantén vivo do espírito do desaparecido grupo Saraibas, hai algo que para os seus compoñentes é absolutamente irrenunciable: o compromiso coa lingua de Galicia, o afecto polas palabras na que habita a memoria dun dos máis antigos reinos de Occidente. «Seguimos cantando na nosa lingua, defendendo ou idioma, e iso ímolo facer sempre», subliña Martín Sanjurjo.
Cando aos integrantes do grupo pregúntanlles que significa o nome que lle deron á formación, aclaran inmediatamente que «non ten ningún significado; simplemente, xurdiu a palabra, e ao sentila gustounos, así que decidimos que ou grupo levase ou nome ese». Un nome que existe en por si, sen agardar ningún reflexo. E que tamén é música, por suposto.

Saraibas, que se creou no ano 1978 e que encheu Galicia de música desde entón ata o 2004, non volverá, segundo Martín Sanjurjo confesa. Pero o seu corazón segue latexando en cancións como a que da man de Balakandra, e das novas tecnoloxías da comunicación, soará polo mundo enteiro. Un corazón que se forxou no desexo de «defender a lingua e a cultura de Galicia a través dá música». Coa maxia dun soño.

La Voz de Galicia
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 26-01-2010 11:12
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer