Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

O armario máis grande de España en Ordes
O bailarín de Ordes Juanjo Liñares doou ao seu pobo mil traxes típicos de todo o mundo

O bailarín Juanjo Linares, que en realidade apelidabase Liñares (para triunfar en España e no mundo parece ser que o galego non valía), tivo que mudarse tres veces de casa en Madrid pola súa desmedida afección ao coleccionismo. Compraba pendentes, peites, abanicos, mobles, crucifixos raros por todo o mundo. Pero sobre todo traxes. Roupa de baile, vestimentas típicas de aquí e de todo o planeta, pezas de artistas consagrados, vestimentas que abrigaran a personaxes históricos. Viaxaba e compraba, xuntaba e xuntaba, e cando vía que xa non lle quedaba espazo vital, cambiaba de domicilio. Así que un día, cando reunira máis de mil conxuntos, Liñares decidiu entregarllos todos a Ordes, o pobo no que nacera. E o Concello, con todo este material caído do ceo, acordou facer un museo. Para dar acubillo a tal cantidade de tea, o goberno rehabilitou o vello ambulatorio no campo dá feira. Pero cando xa non quedaba nada para a inauguración, o bailarín folclórico (Ordes, 6 de setembro de 1933-Madrid, 15 de novembro de 2009) sufriu un infarto que se complicou no hospital e terminouno matando en poucos días.

Hai pezas da heroína do 2 de maio e do ama de cría dos Medinaceli

Recoñecía que a súa afección era xa un "vicio" que acabou co seu espazo vital
Liñares, aquel que a crítica proclamara na súa debú "bailarín dos pés alados, como Aquiles", tiña os talóns moito máis recios que este e de feito seguía dando clases maxistrais por toda España, pero xa en 1970, en pleno auxe da súa carreira danzante, unha tuberculose obrigoulle a gardar cama e logo xa non tivo ganas de volver aos escenarios. Preferiu dedicarse á docencia e a dirección artística, a fundar compañías de baile polo territorio estatal adiante e a investigar as raíces do folclore. Converteuse na máxima autoridade do baile tradicional en España e recibiu a medalla das Belas Artes. Cando se morreu, preparaba un traballo coa bailarina Aída Gómez.

Defendía que nas coreografías de cada zona, nos pasos de baile, podíase ler a historia coas súas máis importantes acontecementos. Tamén dicía que as danzas dependían do clima, porque o traxe típico en cada lugar condicionaba os movementos. Escribiu moitos libros, entre eles un para Galaxia, Ou baile en Galicia, e recuperou os bailes galegos de velorio e a carballada lucense, pero vivía en Lavapiés, e compartiu táboas co máis selecto da españolía.

O Concello de Ordes sabe que posúe a maior colección de traxes de todo o Estado, pero aínda non a catalogou nin lle puxo prezo. A última tasación de varios dos modelos, do ano 78, valoraba algunha destas pezas en nove millóns de pesetas (54.000 euros). No museo, a maioría aínda sen desempaquetar, hai traxes típicos de todo o mundo, quimonos da corte imperial xaponesa, as roupas de Manuela Malasaña (a heroína do 2 de maio) ou do ama de cría dos duques de Medinaceli, un sari de Anita Delgado (bailarina malagueña que casou en 1908 co marajá de Kapurtala) e outros moitos delirios. O edificio ten dúas plantas, e na segunda hai unha apartado dedicado á roupa dos artistas famosos que admiraba Liñares. Da Argentinita, de Antonio Gades, Marifé de Triana, da Xurado... Este galego emigrado e metido en mil danzas (tamén a muiñeira de Ordes, que el mesmo reviviu) chegou a cualificar a súa afección de "vicio", unha adicción que crecía en volume, enchía percheros e botábao de casa".

Para dirixir o Museo do Traxe Juan José Linares, o artista escolleu a Manuel Viqueira, presidente de Sementes dá Arte, o grupo folclórico que fundou Liñares en Ordes (igual que en toda España foi sementando Sementes da Arte). E para coidar os seus traxes, limpalos, restauralos e pasar# o ferro, recomendou ao Concello chamar a Carmiña. Carmiña Negreira, de 58 anos, tamén cantou e bailou, pero leva media vida confeccionando traxes tradicionais galegos en Ordes. Cando se morreu o famoso bailarín, Carmiña non puido ir traballar "en catro días", pero cando se repuxo conseguiu preparar a tempo preto de 300 traxes. E estes son os que se exhibirán hoxe na inauguración, ás once e media, do edificio. Logo, explica Viqueira, o museo non abrirá ao público ata o 1 de febreiro, e o Concello aínda non decidiu canto custará a entrada.

A Carmiña, un dos traxes que máis lle gustan é un de toureiro do século XVII "que ten unha monteira igual que o chapeu de Napoleón". Desa época tamén se mostra un traxe galego de Ordes, e hai outros do XVIII e do XIX. Agora, o director busca entre o material doado posibles cadernos nos que o bailarín fose anotando a historia das pezas: "El sabía quen vestira cada traxe, pero non lle deu tempo a contárnolo".

www.elpais.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 19-01-2010 17:16
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer