Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

O disco galego de Kepa Junkera

O músico vasco grava en Santiago un traballo onde participan artistas como Milladoiro, Luar na Lubre, Leilía, Uxía, Budiño ou Cristina Pato


Nunha casa restaurada nos arredores de Santiago hai unha longa fila de coches aparcada ao bordo da estrada. Como cando os vehículos apíñanse preto dunha romaría popular. Dentro da casa non hai exactamente unha romaría, pero probablemente estéanse xestando moitas cancións que nos próximos meses vanse a escoitar e bailar en moitas festas e festivais.

No estudo de son A Ponche, ultímase a gravación do novo disco de Kepa Junkera, o gran virtuoso do acordeón vasco, a trikititxa, e o gran embaixador internacional da música de Euskadi. Junkera recibiu nos últimos meses neste estudo a unha interminable lista de músicos galegos, que van desde Milladoiro a Uxía, pasando por Mercedes Peón, Cristina Pato,Xosé Manuel Budiño, Luar na Lubre ou Susana Seivane. Calculo que van colaborar no disco máis de 200 músicos. Todos os artistas están a ser moi xenerosos e moi receptivos comigo e creo que vai ser un traballo histórico, confesa Junkera ilusionado, mentres intercambia opinións no estudo co técnico Tomás Ageitos. Junkera escoita un tema que acaba de gravar acompañado pola voz de Davide Salvado, mentres espera a súa quenda e opina Felisa Segade, que vén revisar o que estivo a gravar co seu grupo, as pandereteiras de Leilía, ás que propuxo incluír unha txalaparta.

A conversa deriva en matices musicais variados e en poucos segundos cada un ten un instrumento nas mans e móntase a festa. A faísca sempre está a piques de saltar, provocada polo propio Kepa Junkera: isto é o que me encanta, o rápido que se enciente todo. Así quero que sexa este disco, se xorde algo que me agrade, sobre a marcha incorpórase sen problema. Con Davide Salvado acaba de gravar o tema ?Santa María dás Brañas Verdes?, só coa voz do cantareiro e o sutil acompañamento da trikititxa de Junkera, e o resultado soa próximo e emocionante. Eu busco isto, non necesito ás veces máis acompañamento. Gústame que chegue, aínda que saiba que poida ter algunhas imperfeccións, pero creo que emociona moito máis así, que é moito máis próximo, explica Junkera sobre o proceso de gravación.

No medio da conversación ve xogar a Davide cun pandeiro que ten ruídos de cascabel no seu interior. Non terás por aí uns cascabeis para facer unha proba? pregúntalle. Ao intre chega Davide cos cascabeis e aos dous minutos Junkera está a incorporar este novo son ao tema recentemente gravado. Acaba de variar o tema a partir de algo que hai un minuto xurdía nunha conversación. Isto é o bonito deste proceso, ter conversacións musicais que enriquecen e ir incorporándoas sen problema, di o acordeonista vasco.

Pediunos temas que conectasen coa xente e fixemos unha selección de tres temas que irán unidos nunha soa peza, explica Felisa Segade de Leilía, que coñece a Kepa desde hai anos, xa que noutras ocasións coincidiran tocando xuntos.

Junkera non responde o perfil do advenedizo que acaba de caer por Galicia e cunha verniz musical mestúrase cuns cuantos amigos para fabricar un disco. A súa fascinación pola música tradicional galega foi unha carreira de fondo que se remonta a moitos anos atrás. Hai máis de dúas décadas descubrín a Milladoiro. Eu ía de invitado con Oskorri, que facía unha xira con eles por Galicia e Euskadi. Parecéronme realmente bonitas aquelas melodías e aos poucos funme achegando a Galicia, ata que cheguei a este disco que levo mascando desde hai moito tempo rememora Junkera. Desde esa época non parou de tocar en Galicia, onde coñece ducias de músicos e non ten reparos en mesturarse con ninguén cada vez que llos atopa nun festival ou unha actuación. Creo que a miña música ten moitos paralelismos con esta e empecei a notar que aquí gustaban as cousas que eu facía, comenta este músico galardoado no ano 2004 cun Grammy Latino ao mellor álbum de música folk polo seu disco en directo K. Non teño necesidade de sacar un disco por sacalo. Este é un disco atemporal, unha forma de sentir o que se fai aquí e unha homenaxe a uns músicos e a unha tradición que respecto e admiro, reflexiona Junkera, que convidou a participar no seu disco desde artistas consagrados, a mozos emerxentes como Davide Salvado, a grupos que volveron como Os Cempés, a alumnos de música tradicional como os da Central Folque ou a agrupacións que se reúnen ocasionalmente como a Banda das Crechas.

Tampouco faltarán músicos que foron claves na correa de transmisión da música tradicional máis popular. Desde o fonsagradino Emilio do Pando, de 81 anos , tocador de birimbao ou trompa galega e acode clave na supervivencia deste singular instrumento ou os acordeonista Pazos de Merexo, un músico camiño de cumprir 90 anos, do que Junkera fala con devoción. Onte mesmo gravou aquí e viño co seu acordeón diatónico e con toda a súa familia da Costa da Morte. Foi un momento realmente emotivo, afirma sobre os momentos que está a xerar este disco no que ?está a haber unha atmosfera moi emotiva.

No traballo inflúe a longa amizade que garda desde hai anos con músicos como Milladoiro, Xosé Manuel Budiño ou Uxía, pero tamén agrupacións coas que aínda lle falta por gravar como O Fiadeiro ou Treixadura, que farán un tema metade eúscaro, metade galego. A lista de colaboradores do disco parece un inabarcable cartel dun festival de verán onde xa non faltase ninguén do folk galego por citar. Entre tal retahíla de colaborabores case se acaba antes preguntando quen falta que quen vai estar. Propúxenllo a Carlos Núñez e a Berrogüetto pero non lles apeteceu estar. Cada un ten as súas razóns e hai que respectalas, responde tras unha pausa silenciosa.

A Kepa Junkera véselle feliz movéndose polo estudo e non ten reparos en ofrecer a mostra dalgúns dos temas que rexistrou, desde os que acaba de gravar con Leilía ou Davide Salvado até outro que gravou cos alunnos de Central Folque. O repaso é breve pero dan ganas de escoitar pronto todo o disco. Todos me trouxeron moi boa enerxía e eu trato de recollela e plasmala explica sobre o proceso de produción deste traballo que terá 17 cancións. Aínda lle falta o título, pero hai un que lle rolda pola cabeza. Entón levanta á vez os seus robustos brazos, coma se estivese a describir un gran rótulo xigante luminoso ou estirando unha pancarta: Galiza! creo que ese título resumiría todo o que haberá dentro. Ten forza, enerxía e é directo. É a miña homenaxe a un lugar que non deixa de sorprenderme cada vez que veño. No outono verá a luz o disco galego de Kepa Junkera. A Galiza de Kepa. A que unirá pandeiro e txalaparta, gaita e trikititxa.

www.elpais.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-06-2013 13:48
# Ligazón permanente a este artigo
Chuza! Meneame
Deixa o teu comentario
Nome:
Mail: (Non aparecerá publicado)
URL: (Debe comezar por http://)
Comentario:
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer