Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Dulcamara, pandereteiras de Asturies
Un exemplo das novas xeracións pandereteiras de Asturies.

Xa vellas coñecidas dos Encontros de pandereteir@s Galiza-Asturies.

Guillerme, Ambás...para cando un novo Encontro?


Tuenda e Dulcamara coa Muñeira de Trabáu
Comentarios (6) - Categoría: Novas - Publicado o 21-09-2007 00:49
# Ligazón permanente a este artigo
O folk galego deixa pegada en Berlín

Faltriqueira e Berrogüetto conmoveron ao público berlinés.

A música folk de raíz española desembarcou onte na Popkomm, con sabor eminentemente galego, da man de Faltriqueira e Berrogüetto, á vez que o inconfundible selo vasco dos trikitilaris ou acordeóns da nova banda Korrontzi conmoveu ao público berlinés.

«Galicia vive un momento de eclosión musical», explicou a solista de Berrogüetto, Guadi Galego, a Efe, despois do concerto na Kulturbrauerei de Prenzlauer Berg, o barrio máis novo de Berlín, no que se celebrou a noite temática española da feira discográfica máis importante do mundo. «A nosa música vén de Galicia e é en galego, pero a contemporizas e así creamos o son Berrogüetto, que é único», resumiu a cantante desta banda, convertida en referente da música folk española desde a década dos noventa.

Este grupo, que sorprendeu con instrumentos como a gaita ou a zanfonía aos varios centenares de persoas que se congregaron no seu concerto, é un dos que mellor funciona no mercado musical internacional (dúas xiras nos últimos dez anos só en Alemaña).

En Berlín defenderon o seu cuarto traballo, «10.0», que coincide co décimo aniversario da banda, «un grupo que saíu do boom do folk e buscouse un oco no mercado con honestidade, cun son moi particular», apuntou Galego para retratar o desenvolvemento do grupo desde que sacou ao mercado o seu primeiro traballo «Navicularia».

Merecedores de dous Premios da Asociación da Crítica Alemá do Disco, aquí están en terreo grato, como quedou patente ao final da noite, cando o público pedía «outra, outra».

As polifonías das mozas de Faltriqueira volveron á Popkomm, sete anos despois, aínda que entón a feira musical celebrábase en Colonia (oeste de Alemaña). Conscientes de que a súa música, que recolle a herdanza de «cantareiras» e «pandereteiras» para fusionala con diferentes estilos musicais, «é unha música minoritaria, non é un Bisbal, nin un Alejandro Sanz», segundo explicou a EFE Teresa García, unha das catro compoñentes do grupo. «Sentimos orgullosas de mostrar as nosas raíces», engadiu.
O seu proxecto vocal vén de lonxe. Todo comezou no seu máis tenra infancia en Pontedeume, A Coruña, nunha agrupación de pobo, e saltaron á portada da revista «Folk Roots» co seu primeiro traballo homónimo, «Faltriqueira», hai unha década.

Agora estas mozas de entre 29 e 32 anos presentan o seu segundo disco «Efffecto Faltriqueira», pero «sen présas, pausadamente», como lles pide o corpo e a vida, di Carolina.
Aos únicos que non convenceu a etiqueta de «Celtic Sounds of Spain», o lema que reuniu esta noite a varios centos de persoas en busca dos sons de raíces españolas, foi aos novos talentos de Korrontzi , un grupo vasco que comezou a saír de España o pasado verán.

http://www.lavozdegalicia.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 21-09-2007 00:48
# Ligazón permanente a este artigo
Programa do aniversario da Nasa: 15 horas x 15 anos
Maratón de 15 horas polo 15 aniversario da Sala Nasa (Santiago de Compostela)

Sábado 22 de setembro

PROGRAMA PREVISTO:
Entrada de balde ata completar o aforo (a partir das 22,30h. retiraranse as cadeiras)

12,00H. SESIÓN VERMÚ con: Os da Ría, Lilí Berlín, Bacana e Juanito Brothers.

13,30H. PRESENTACIÓN DO LIBRO "64x15", recopilación de ilustracións de Fausto para os programas da NASA, coa intervención da Comandancia da NASA e do propio Fausto

14,00H-15,30H. A COMER

15,30H. TERTULIA+CAFÉ "Compostela: a cultura da cidade ou a cidade da cultura?"

17,00H. SESIÓN DE TARDE PARA TODOS OS PÚBLICOS con: Paula Carballeira, O Circo de Pulgas Carruselo, Berrobambán, Sol Felloza, Manu Lago, Kukas, Santi Prego.

19,00H. TARDE ALTERNATIVA con: Javier Abraldes, Nut Teatro, Centro de Novas Tecnoloxías do Pico Sacro, Pisando Ovos, Diego Anido, Branca Novo, María Lado e Lucia Aldao, Rebeca Montero e Nuria Sanz, Bucanero, Tristáns, Pepo Suevos, Peña flamenca do Calpe e Samesugas.

22,45H. SESIÓN DE NOITE con: Raqueliña e Merche (aéreos), Marta Pazos e Marcos Ptt, Ugia Pedreira, CArlos Santiago, Pinto D'herbón, Clara Gayo, Uxía Senlle, Carlos Blanco, The Combo Roxo, Pepe Penabade, Quico Cadaval, Pepa Yáñez, Antón Coucheiro, Ministros do Metal, Mofa e Befa, Emma Silva, Non Residentz, No es un árbol, Ruxe Ruxe, Garada K7 e Toni Lomba&Elio dos Santos.

Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 21-09-2007 00:47
# Ligazón permanente a este artigo
Cangas suprime a sede da Escola de Bandas de gaitas da Deputación de Pontevedra
Cangas suprime as clases de gaita e percusión que ofrecía a Deputación desde o ano 2005

O goberno cangués descarta manter as clases de gaita, percusión e pandereita que ofertaba no auditorio desde 2005 a Deputación de Pontevedra, ás que asistiron o pasado ano 75 alumnos.

A comisión de goberno decidiu suprimir este servizo por estar en desacordo, segundo indica o concelleiro de Cultura, Xosé Manuel Pazos, coa «filosofía musical» da escola que promove o citado organismo; porque, engade, hai un problema de espazo no auditorio, ao coincidir as clases impartida pola Escola de Gaitas e Percusión dá Provincia de Pontevedra e tamén porque, asegura Pazos, existe xa unha oferta suficiente prestada polas distintas escolas que promoven os grupos de gaitas do municipio.

A Escola abrira o prazo de matrícula para alumnos novos e pechado o pasado día 17 a inscrición para os que xa cursaron estudos o ano pasado. Tanto a matrícula como as clases son totalmente gratuítas.

A Deputación custea a actividade da Escola no Salnés, Pontevedra, Vigo, O Deza e, ata este ano, no Morrazo, estudaron en total o ano pasado 451 alumnos.

www.lavozdegalicia.es
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 11:52
# Ligazón permanente a este artigo
Xornada de recordo ao gaiteiro Firme de Batribán
Este sábado 22 de setembro celébrase unha xornada de recordo ao gaiteiro Firme de Batribán (Vilanova de Ozcos, Asturias).

Consiste na lectura dun pequeno texto frente á súa tumba ás 17.00h do poeta de Vilanova Antonín Santos Mediante, escrito en 1.919 e, acto seguido, acudirase a unha praza de Vilanova, á que se poñerá "Plaza de Firme de Batribán", para que os invitados, seguindo un turno fixado, interpreten unha ou dúas pezas.

Acudirán como invitados Pablo Carpintero, Luis Prego, "Cadava" (conxunto de gaitas de La Caridad), Vezos astures, Xosé Nel Expósito (acordeonista de Felpeyu), Juanjo Fernández, César Fernández de Leituego, Manuel Rodríguez "Nela", Otilio Fernández de A Burela, Modesto Arias de Murias, Constantino de Pasarón, Constante da Valiña e algunhas personalidades.

www.agaitadofol.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 10:27
# Ligazón permanente a este artigo
Novidades nas Xornadas de Verán de Galiza Nova
21,22, e 23 de setembro na Comarca da Montaña.
XIX Edición das Xornadas de Verán.


Complementando a programación xa publicada:

O venres teremos un CONCERTO DE MÚSICA GALEGA, na praza de Arzúa: Loretta Martin (un dos grupos que participou na pasada edición do Festigal).

O sábado contaremos cunha CHARLA SOBRE MEDIO RURAL GALEGO no Concello de Melide, onde estarán: OLGA MARIA GARCÍA AGRA (delegada da Consellería de Medio Rural na Coruña) e XOSE IGLESIAS (membro do Sindicato Labrego Galego).

O domingo 23, teremos a HOMENAXE AOS REPRESALIADOS FRANQUISTAS na praza de Arzúa coa intervención de MANOLO GARCÍA (R. Comarcal de Galiza Nova), IRIA ABOI (Secretaria Xeral de Galiza Nova) e XAQUÍN GARCÍA (Alcalde de Arzúa).

XIX Xornadas de Verán de Galiza Nova

Un ano máis, Galiza Nova, a organización xuvenil do BNG, organiza as Xornadas de Verán. Este ano as XIX xornadas de Verán serán na Comarca da Montaña, que abrangue os concellos de: concellos de Sobrado, Vilasantar, Arzúa, Melide, Toques, Boimorto,Curtis, Mesía e Santiso.

As xornadas de verán son tres días, o 21,22 e 23 de Setembro de festa, deportes, charlas, convivencia, coñecemento do país. Anímate a participar enviando a túa inscripción a nacional@galizanova.org.

A cuota de inscripción son só 15? e inclúe comida, durmida, desprazamento e actividades.

NON AS PODES PERDER!!

PROGRAMA DAS XIX XORNADAS DE VERÁN DA MOCIDADE GALEGA.

VENRES:
18.30 Saída en bus dende Compostela
19:30-20h- recepción no Concello de Arzúa
21:30- Cea no Multiusos de Arzúa
23:00- Festa-Concerto

SÁBADO
9:30 Almorzo
11:00 Visita ao Enredo do Abelleiro
12:30 Saída cara Porto de Mouros e actividades
14:30 Xantar
16:30 Saída cara Sobrado dos Monxes e visita
18.00 Saída cara Melide
19:30 Recepción no Concello de Melide
20:30 Charla sobre o medio rural galego
22:00 Saída cara o pavillón e cea
23:00 Saída de marcha por Melide

DOMINGO
10:30 Almorzo
11:30 Visita ao Museo Terra de Melide
12.30 Saída cara Arzúa
13:00 Homenaxe aos represaliados franquistas na Praza da Vila
14:30 Xantar na Área recreativa de Ribadiso
16:30 Saída cara Compostela

http://www.galizanova.org
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 01:33
# Ligazón permanente a este artigo
Obradoiros de Centro Coreográfico Galego

Convocatoria
Obradoiro de Ritmo e Percusión impartido por Suso Vaamonde e Xosé Lois Romero

O Centro Coreográfico organiza esta actividade formativa, que se desenvolverá os días 8 e 9 de outubro na Coruña. De carácter teórico-practico, os contidos centraranse nas percepcións psicomotriz, auditivado ritmo, así como na execución de instrumentos de percusión.

Dirixido a Profesionais das artes escénicas (bailaríns e coreógrafos) que desexen profundizar na percepción do ritmo tanto a nivel corporal como a nivel auditivo. 15 prazas.

Data límite do 1 ao 24 de setembro

Convocatoria
Obradoiro de Nova Galega de Danza impartido por Vicente Colomer e Jaime Díaz

Contido
O Centro Coreográfico organiza estoutra actividade formativa, que se desenvolverá do 22 ao 26 de outubro tamén na Coruña. O obradoiro versará sobre o concepto de danza galega que difunde a compañía Nova Galega de Danza.

Dirixido a Alumnos/as e intérpretes de danza.
20 prazas.

Data límite 5 de outubro

Información
Centro Coreográfico Galego
Complexo Deportivo de Elviña. Avda. de Glasgow s/n. 15008 - A Coruña
Telefono: 981 134 946
Fax: 981 138 294
Mail: secretaria.ccgxunta.es
Contacto: Natalia Balseiro (coordinadora)


Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 00:06
# Ligazón permanente a este artigo
Novas de Fía na Roca
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 00:05
# Ligazón permanente a este artigo
25 aniversario do BNG, 25 anos facendo País

Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 00:04
# Ligazón permanente a este artigo
Actividades de Artabria (Ferrol) para setembro-outubro
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-09-2007 00:02
# Ligazón permanente a este artigo
Conferencia O Cancioneiro Galego de Torner & Bal y Gay
O Cancioneiro Galego de Torner & Bal y Gay: Un modelo de rexeneracionismo cultural

Conferencia a cargo de Carlos Villanueva, autor do estudo crítico do Cancioneiro galego de Eduardo Martínez Torner y Jesús Bal y Gay, reeditado pola Fundación.

O catedrático, mediante a súa investigación e análise, ofrecerá un esclarecemento sobre algúns puntos descoñecidos até agora do Cancioneiro de 1973.

Organiza: Fundación Pedro Barrié de la Maza

Xoves 20 de setembro ás 20:00 h.
Sede Fundación Barrié de la Maza. Vigo

Entrada libre / aforo limitado
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 19-09-2007 09:03
# Ligazón permanente a este artigo
Novas de Lamatumbá

Dez anos de Lamatumbá

Co lume do seu primeiro disco, a incombustible banda ourensá Lamatumbá arranca unha viaxe que a levará ao Popkomm de Berlín, onde actuarán este mércores, dentro do programa 'Popsounds from Spain' do Festival, xunto a Standard e Nena Daconte.

O grupo fará correr o licor café e a verbena alá onde vaian para esquecer os músicos que deixaron a banda -o cantante Ico, Samuel Agite, Abraham el niño e Cris- e dar a benvida a timbres novos: Nico, Rafa e Sergio Zearreta,

PREGUNTA: ¿A de Berlín será unha estancia breve?

RESPOSTA: Si, houbo unha busca de locais, pero non se conseguiu máis ca ese espazo. O que máis nos gustaría sería poder traballar en circuítos europeos como outros grupos dun estilo festeiro. Espero que esa cita de Berlín axude. Os 45 minutos que nos deixen actuar serán un baleirar para intentar que pique alguén.

P: ¿Intentarán emigrar?

R: Non é cuestión de fuxir, estase moi ben na casa e queremos seguir traballando aquí, pero tamén queremos que todo o mundo vexa que a festa que se sente en Galicia pode ser universal fóra do institucional, dun xeito máis próximo e dende creadores moi novos. A maioría de nós non supera a trintena e está traballando como moitos grupos galegos. Oxalá nos toque a nós ser os representantes da verbena galega.

P: ¿Hai moito grupo festeiro tocando por Europa?

R: Galegos, non teño noticia, fóra da festa que pode montar Berrogüetto. Pero o que nós facemos está máis cerca da pachanga ou da verbena, ese estilo ao que Manu Chao empezou a darlle unha certa entidade. Non se pode obviar que temos puntos en común.

P: ¿E dentro de Galicia están emerxendo moitos grupos dese estilo?

R: Creo que si, e non que aparezan agora, senón que levan un tempo traballando. Somos unha baralla importante de xente á que non lle importa mesturar nada e que mestura electrónico con tradicional, creadores moi ceibes, que nacemos cando morreu Franco. Somos unha xeración con ganas de explorar un pouquiño de todo.

Novo disco
P: ¿E que explorarán nese novo disco que están a preparar?

R: O novo disco é unha busca, que mestura un pouco de todo, dende o pasodobre ao hip hop. É unha proposta de xogo para seguir divertíndonos. Ata agora, o máis característico da banda eran os ritmos latinos e os galegos. No novo disco, estamos xogando con iso, pero ademais cada un vai xogando coas cousas que pode facer: cumbias, rock and roll nun sentido bastante clásico, algo de ska, reggae por momentos, hip hop,... Vai seguir sendo un disco de fusión, un disco cantado en galego e un disco como referente para un directo.

P: Non será un disco dos que quedan na casa...

R: Creo que Lamatumbá ten moito de grupo de directo. Eu escoiteino cando era bailador de Lamatumbá, pero non escoitaba o disco enteiro porque se me facía longo, pero o directo facíaseme curto. Esperamos que ese fenómeno se vaia equilibrando, que quen vaia a un concerto se sacie co disco e que no disco haxa esa resposta. O primeiro traballo foi soberbio para unha banda novel, pero agora hai que cumprir como banda experimentada.

P: Ademais, participan nun disco homenaxe aos Diplomáticos...

R: E cun resultado sorprendente ata para nós mesmos. Era unha canción que nos chegaba como un encargo. Barallábamos outro tema, pero ao final quedou 'Están aí!!!'. Todo o traballo, dende a gravación a masterización, fíxose con moito mimo e o resultado sorprendeunos, sobre todo para ser unha encarga, que contas con menos tempo para facelo, e no medio dunha xira tormentosa.

Foi un verán do que estamos moi contentos porque tivemos moita viaxe enriba e pouco tempo para descansar, pero aínda así, chegamos a unha solidez no son co que podemos estar tranquilos.

Un punto de frivolidade... pero sen pasarse
P: ¿Como se presenta a volta do verán? ¿Manterán unha axenda apretada de concertos?

R: Agora é máis complicado ca no verán, pero temos idea de seguir tocando todo o ano en directo. Primeiro, porque todo se oxida; e segundo, porque nos gusta presentar os temas novos antes en directo. Nese sentido, o grupo sempre foi moi xeneroso co público. Sempre procuramos que a xente veña co ánimo de pasalo ben, que xa me parece unha ambición de carallo.

P: Non é tan fácil...

R: E ademais costa, porque hai unha referencia anterior do grupo, co outro cantante. Hai instrumentos que podes considerar piares, pero a voz, a nivel de imaxe e de timbre, é algo moi determinante, era unha criba importante dentro do grupo.

Ao principio había xente que me miraba cun ollo só, pero á media hora ven que estás aí arriba pasándoo ben e coa única intención de contaxiar. Fai falla esa compoñente lúdica, e Lamatumbá respecta o principio de contar algo minimamente interesante, xa que nos escoitan. A frivolidade pode ter a súa función, pero caer só niso... E dígoo con trampa, porque eu quero aportar un chisco de frivolidade á música en xeral.

Décimo aniversario
P: No 2008, a formación cumpre dez anos, ¿teñen previsto celebralo dun xeito especial?

R: ¡Si, cunha torta grande! A nosa idea é gravar un disco en directo e quizais un DVD, dependendo do guapos que saiamos.

P: ¿Ábrese unha nova tempada para Lamatumbá?

R: Si, probablemente. O feito de que entre e saia xente, renova a savia do grupo, e ademais temos previsto darnos a coñecer máis fóra de Galicia.

P: Este ano xa actuaron en Euskadi e Cataluña, e parece ser que con boa acollida...


R: Si, a xente estaba moi entregada, e incluso a través de internet nos chegan mensaxes de ¿Huelva? que nos din "No entendemos lo que decís, pero nos gusta mucho vuestro rollo". A música é unha linguaxe universal que chega a todas partes.

http://www.xeracion.com

Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 19-09-2007 00:43
# Ligazón permanente a este artigo
Sala Nasa: 15 HORAS X 15 ANOS
Sábado 22 de setembro, de 12:00 da mañá a 03:00 da madrugada
Maratón de 15 horas de espectáculos

A NASA entra na madurez, deixa de ser unha sala alternativa para convertirse nun teatro para toda a cidadanía. E o queremos celebrar tamén cunha festa especial, abrindo as portas da sala á cidade e ás súas xentes, propias e alleas.

E para demostrar a vitalidade dun proxecto que foi medrando coa participación de moitísima xente, o 22 de setembro abriremos as portas a partir das 12 da mañá cun espectáculo-maratón de 15 horas de duración que irá mudando a cara e os contidos cada 15 minutos. Unha festa que contará coa participación de moitos dos artistas que lle deron vida á sala durante estes quince anos: os Chévere, Mofa e Befa, Quico Cadaval, Berrobambán, Pistacatro, Carlos Santiago, Mónica García, Branca Cendán, Suso Alonso, Luis Tosar, Piti Sanz, César Mtnez. Goldi, Carlos Blanco, Kukas, Diego Anido, Marcos Ptt, Marta Pazos, Nut Teatro, Bacana, Clara Gayo, Uxia Senlle, Ugía Pedreira, Non Residentz, Ruxe Ruxe, Parto, Xacobe Martínez, A Última Rata, Samesugas, Toni Lomba & Elio dos Santos e tantos outros.

Unha festa que tamén quere recoñecer a compañía de tantos e tantas tripulantas que, co seu apoio constante, axudaron a manter o rumbo desta nave.

Antes que mirar cara atrás, preferimos enfrontarnos ao futuro. Pero os feitos están aí: desde 1992 a NASA é unha porta aberta á creación, ao encontro de artistas e espectadores, veñan de onde veñan. Un modelo alternativo de xestión cultural, liderado por artistas, sen ánimo de lucro, ben dimensionado e cunha viabilidade demostrada. Un centro de recursos artísticos independente, flexible e accesible a artistas novos e consagrados. E un proxecto de participación social, sempre atento ás preocupacións, aos conflictos e aos debates máis vivos da sociedade que nos tocou vivir. Máis de 2.000 días de actividade, 1.250 funcións de teatro, 445 concertos, decenas de proxeccións, festas, festivais, debates, exposicións... Máis de 4.000 artistas procedentes de Galiza, do resto de España e Portugal e doutros 18 países de Europa, América, Asia e África. E case 200.000 espectadores. Estes son os números. Pero o máis importante é a pegada que a NASA deixou en tanta xente e na cultura máis viva de Galiza.

http://www.salanasa.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 19-09-2007 00:43
# Ligazón permanente a este artigo
Xornadas de verán de Galiza Nova
Un ano máis, Galiza Nova, a organización xuvenil do BNG, organiza as Xornadas de Verán. Este ano as XIX xornadas de Verán serán na Comarca da Montaña, que abrangue os concellos de: concellos de Sobrado, Vilasantar, Arzúa, Melide, Toques, Boimorto,Curtis, Mesía e Santiso.

As xornadas de verán son tres días, o 21,22 e 23 de Setembro de festa, deportes, charlas, convivencia, coñecemento do país. Anímate a participar enviando a túa inscripción a nacional@galizanova.org.

A cuota de inscripción son só 15? e inclúe comida, durmida, desprazamento e actividades.

NON AS PODES PERDER!!

PROGRAMA DAS XIX XORNADAS DE VERÁN DA MOCIDADE GALEGA.

VENRES:
18.30 Saída en bus dende Compostela
19:30-20h- recepción no Concello de Arzúa
21:30- Cea no Multiusos de Arzúa
23:00- Festa

SÁBADO
9:30 Almorzo
11:00 Visita ao Enredo do Abelleiro
12:30 Saída cara Porto de Mouros e actividades
14:30 Xantar
16:30 Saída cara Sobrado dos Monxes e visita
18.00 Saída cara Melide
19:30 Recepción no Concello de Melide
20:30 Charla na sala de conferencias
22:00 Saída cara o pavillón e cea
23:00 Saída de marcha por Melide

DOMINGO
10:30 Almorzo
11:30 Visita ao Museo Terra de Melide
12.30 Saída cara Arzúa
13:00h Homenaxe na Praza da Vila
14:30 Xantar na Área recreativa de Ribadiso
16:30 Saída cara Compostela

http://www.galizanova.org
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:21
# Ligazón permanente a este artigo
Xa á venda a escolma da primeira xeira de Camín de Cantares

A partir do día 14 de Setembro xa atópase á venda nos quioscos asturianos o DVD resume da primeira tempada do programa "Camín de Cantares", presentado por Xosé Ambás e dirixido por Ramon Lluís Bande.

O DVD, que se vende ao prezo de 7 euros, fai un pequeno resúme do que foron os primeiros 13 episodios de Camín de Cantares. Cunha duración de 63 minutos, os extractos van mostrando momentos das gravacións do programa con todos os informantes, ademais de 3 das reelaboraciones.

A metraxe non está dividido en capítulos e as reelaboraciones están inseridas ao principio, ao final e máis ou menos a un cuarto do vídeo resumen. Os temas reelaborados que se mostran son Ao Llau do Molín (Tuenda), As Flores do Quempu (Ambás, Pepín de Muñalén e Xuan Nel Expósito) e a Muñeira de Trabáu (Tuenda e Dulcamara).



Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:21
# Ligazón permanente a este artigo
Xornadas sobre o Réxime Xurídico e Fiscal para Actividades Artísticas
A Asociación de Gaiteiros Galegos organiza o vindeiro sábado 29 de setembro as "Xornadas sobre o Réxime Xurídico e Fiscal para Actividades Artísticas".
Terán lugar no Auditorio da Sede da Fundación Caixa Galicia, en Santiago de Compostela, cun horario de 10:00 a 14:00 horas.

O obxectivo destas xornadas é o de informar das diferentes opcións legais, fiscais e contables das que se dispoñen para exercer actividades culturais. Serán totalmente participativas e abertas para que todos os asistentes plantexen as súas dúbidas.

Dende a AGG cremos que a normalización e a xestión adecuada destas actividades é necesaria para poder ofrecer unhas condicións de traballo seguras e uns salarios dignos.

Para asistir a estas xornadas é necesaria unha inscrición previa que deberá realizarse antes do 27 de setembro.
Esta inscrición é totalmente gratuita.

Todos aqueles interesados poderán formalizarla a través do correo electrónico: secretaria@gaiteirosgalegos.com ou ben no teléfono 986 847 074 (Roi ou Patri)

http://www.gaiteirosgalegos.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:19
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe a Ana Kiro

Ana Kiro volveu cantar

Mera homenaxeou á artista, que se subiu de novo a un escenario logo de oito anos sen actuar e dous prantándolle cara ao cancro.

Logo de oito anos e dúas operacións, Ana Kiro volveu este sábado a subirse a un escenario para cantar. A artista da Castañeda, filla predilecta de Arzúa e adoptiva (non oficial) de Mera, recibiu un baño de agarimo na localidade coruñesa da que é veciña.
Entre ciclo e ciclo de quimioterapia (desde fai dous anos pranta cara ao cancro) Ana Kiro foi tamén onte a muller valente detrás dos escenarios. Da man da Coral de Mera, o seu pobo arroupouna nunha emotiva homenaxe a case catro décadas de traballo no mundo da canción e a televisión e á coraxe fronte á enfermidade. Ela, de palabra e aínda sen cantar, a persoa máis que o personaxe, arrincou emocións entre o público cun «Non me choredes se falto, tiven unha vida boa».

No escenario foi Ana e foi a muller que perseguiu o soño de ser artista e atopouno de verbena en verbena, e na agradecida emigración, a que lle abriu os seus brazos en 1973 co xa mítico Galicia, terra meiga. Cen mil copias vendeu daquel sinxelo que a mantivo tres meses nas listas de vendas de toda España. Pouco despois, reuniría en América a 24.000 espectadores nunha velada. Non foron tantos esta noite, pero as portas do auditorio García Márquez de Mera non puideron pecharse para oíla cantar de novo, apenas catro meses logo do seu último paso polo quirófano.

A voz máis popular da Galicia de palco e orquestra, romaría e charanga, soou de novo coa propia Coral de Mera, á que ela mesma deu a coñecer nos 90 invitándoa a participar nas súas gravacións. Ás súas voces uniuse para interpretar Rosiña e á doutro rostro da Galicia televisiva ,onde Ana Kiro alcanzou éxitos profesionais e na que a esperan para conducir unha nova marca de audiencia, sumouse para despedirse, a de Xosé Ramón Gayoso. O presentador de Luar conduciu a homenaxe e cantou con ela o Alecrín para pechar un reencontro ao que non quixeron faltar Paco Mivida, Farruco, o grupo de Paco Lodeiro, ademais das pandereteiras de Aloia, a agrupación A Marola... amigos, veciños e admiradores todos.

http://www.lavozdegalicia.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:19
# Ligazón permanente a este artigo
Os talleres de traxe tradicional galego piden unha etiqueta de autenticidade
Os talleres de fabricación de traxes tradicionais queren que o seu traballo se recoñeza cunha etiqueta distintiva de calidade. A deturpación dos elementos históricos do vestiario que se realiza seguindo os canons antigos debido á utilización de pezas doutras xeografías alleas a Galicia, e a substitución dos materiais de confección orixinais por outros como o plástico e o algodón en traxes que se venden baixo a etiqueta de «tradicional» son dúas dos problemas que denuncia o colectivo dos artesáns do sector.

Actualmente a Consellería de Industria elabora un rexistro público e voluntario que agrupa aos «produtores de traxes tradicionais populares». A lista engloba a dezaoito talleres, que posúen a carta de artesán que acredita que non utilizan procesos ou materiais industriais na fabricación das súas pezas. Con todo, esta cualificación non soluciona os problemas duns artesáns que non teñen ningunha posibilidade de impedir que tendas varias utilicen a etiqueta de «traxe tradicional» en pezas que non cumpren ese requisito, e tampouco impide o mercado negro de fabricantes de pezas que non están dados de alta fiscal e laboralmente.

Diferenza de prezos
As asociacións culturais que se dedican ao baile e a música tradicional son os principais clientes duns artesáns que teñen que competir con prezos que chegan a ser a metade do que eles piden. «Un traxe que acabo de facer para muller a prezo de fábrica pode custar sobre 3.500 euros. Outro de muller fabricado por xente que podemos dicir que fai falsificacións andaría polos 1.500», explica Álex Regueiro, un dos xastres que Industria recoñece como artesáns do traxe tradicional.

Ademais do xastre ou a modista, a elaboración do vestiario antigo necesita de polo menos outros sete artesáns para que a roupa realícese baixo as condicións adecuadas para que unha peza leve os adxectivos tradicional e artesanal. Nesa lista estarían os que se ocupan de que ao taller cheguen os tecidos, os fíos, as xoias, o calzado, as medias ou as puntillas que finalmente o xastre encaixará para conseguir unha peza tradicional completa.

Os artesáns do sector tamén recordan que non existe un museo dedicado ao traxe galego, xa que as vestimentas antigas que se conservan están repartidas entre diferentes institucións como o Museo do Pobo Galego ou o de Pontevedra. Os empresarios do sector recordan que a investigación histórica é básica á hora de fabricar traxes tradicionais.

Álex Regueiro leva máis dunha década facendo traxes tradicionais en Santiago. é un dos artesáns máis belixerantes coa situación actual, na que, segundo el, está a se xeneralizar a falsificación de traxes que se venden coma se fosen tradicionais sen selo. «Venden, por exemplo, chales valencianos ou zapatos casteláns coma se foran galegos», explica.

O enfado de Regueiro chegou o extremo de pór unha denuncia contra unha tenda que vendía traxes tradicionais en Santiago sen que o fosen. «Ou que pasa é que non temos protección de ningunha Administración, fundamentalmente porque non hai agarimo, e sen agarimo non pódese chegar a coñecer algo do que non sábense moitas cousas», afirma.

Regueiro sinala como fundamental a investigación para desenvolver de forma adecuada o oficio dentro dun taller dedicado á fabricación de roupa tradicional. «Á parte de estudar disciplinas como xastrería ou patronaxe, hai que investigar a través de libros, cadros ou museos. Tamén sería bo que a Administración fixese exposicións que servisen para difundir ou traxe tradicional e que vos produtores tivesen máis contacto entre se e co público interesado», argumenta.

Traballos «en negro»
Regueiro tamén sinala que o mercado negro da «modista que cobra unha paga e que logo dedícase na casa a facer e vender roupa sen pagar impostos fainos tamén moito dano, porque se poden dar diferenzas de que ela venda unha camisa de liño por 15 euros e nós teñamos que poñerlle un prezo de 60, posto que cumprimos coas nosas obrigacións fiscais».

José Antero Rodríguez é outro dos artesáns que figura na listaxe que a Consellería de Industria manexa dentro da lista de talleres que se dedican á confección de traxes tradicionais. As novidades que se utilizan sen razón e que deturpan os elementos históricos da roupa constitúen o principal problema que, segundo Antero, afecta ao sector. «Cada vez imos a peor porque todo son innovacións que se introducen en favor do espectáculo», explica en referencia aos traxes deturpados que utilizan algúns grupos musicais e de baile nas súas actuacións.
Rodríguez explica tamén que moitas das tendas que en Ourense non cultivan a precisión que busca a vestimenta tradicional adoitan anunciar nos seus rótulos que teñen á venda «traxes rexionais», que segundo Antero diferéncianse principalmente no acortamiento de todas as pezas da vestimenta, xa sexa a saia, o mandil ou o pano.

Pouco diñeiro no mercado

Rodríguez explica que o mercado en Galicia do traxe tradicional ten como un dos seus problemas os intentos constantes de aforrar nos materiais, o que contribúe a rebaixar a calidade do produto final. «Se, por exemplo, unha peza leva liño, pois o substitúen por outro material e así se acaba degenerando a vestimenta. Se non se quere gastar tanto diñeiro, é mellor ir comprando o traxe aos poucos, e non todas as pezas dunha soa vez. Así se conseguirá un traxe en condicións», sinala. Os compradores deste tipo de vestimenta adoitan adquirila como unha especie de patrimonio téxtil, debido ao seu gran valor.

«Como artesáns, morremos de fame». Así de categórica exprésase Celia Blanco para simbolizar as dificultades ás que se enfrontan a maioría dos talleres de traxe tradicional. Celia é unha das produtoras que están na listaxe de Industria, e explica que «as imitacións» son o principal problema da súa clase artesanal. «Non valórase ou noso traballo, e como as cousas sigan así penso que moitos talleres de artesáns tradicionais van acabar desaparecendo», anuncia esta artesá de Ourense.
Celia Blanco está conforme con todas as medidas que axuden a clarificar a actividade dun sector que se ve ameazado pola ausencia dunha regulación clara sobre a súa actividade.

http://www.lavozdegalicia.es
Categoría: Novas - Publicado o 17-09-2007 08:58
# Ligazón permanente a este artigo
Komunikando Troupe no Reperkusión 2007
Este venres 14 de setembro e dentro do Festival ReperKusión de Allariz, ás 22:30 haberá un concerto dos mellores novos grupos galegos:

Komunikando Troupe:
- Banda Potemkin,
- Festicultores Troupe,
- Sonoro Maxin,
- Os 3 Trebóns,
- Pulpiño Vascón
...e maís sorpresas...

Por fin poderemos disfrutar en directo do novo grupo "Sonoro Maxín", creado por antigos compoñentes de Lamatumba.

Agardamos que poidan dar tanta festa ou máis que cando tocaban en Lamatumbá.

Para ver a programación completa do Reperkusión 2007, 3 noites e 3 días de balde:
Programación

Sonoro Maxín


Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 14-09-2007 10:46
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe ao Gaiteiro 2007

Dende a Buxaina damosvos a coñecer o programa da Homenaxe ao Gaiteiro deste ano:

Como artistas invitados teremos a:

-Anacos de buxo
-Agrupación Folclórica Trompos os Pés
-Quempallou

A presentación correrá a cargo de Pepo Suevos.
O acto celebrase no Teatro Sala de Concertos Caixanova o sabado 13 de outubro as 19:30h.

Lembrarvos que a entrada é totalmente de balde, o único que tendes que facer é recollelas no Centro Cultural de Coruxo, ou poñedevos en contacto con nós a_buxaina@yahoo.es
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 14-09-2007 00:37
# Ligazón permanente a este artigo
X Festa Galega en Badalona
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 13-09-2007 09:56
# Ligazón permanente a este artigo
I Reconquista da Illa de Toralla

Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 13-09-2007 09:56
# Ligazón permanente a este artigo
XXV Aniversario de Xiradela
Dende a Asociación Xuvenil Xiradela queremos informarvos do seguinte:

Dende hoxe e ata o vindeiro día 29 de setembro, permanecerá aberta, na Sala de Exposicións do Centro Cívico e Cultural de Arteixo, a exposición "Xiradela 25 anos".

Este acto, que forma parte das celebracións do noso 25º Aniversario, pretende ser un percorrido pola historia deX iradela dende a súa fundación até hoxe, a través de fotografías, vestiario, recortes de prensa, trofeos, recordos,etc.

Os horarios nos que se poderá visitar a exposición serán os seguintes:

* De luns a sábados:
o Mañá: 10:00 a 13:30
o Tarde: 16:30 a 20:00

Non perdades a oportunidade de coñecer un pouquiño máis da nosa historia!!

Para máis información, consultade o noso blog:
http://xiradela.spaces.live.com


Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 12-09-2007 01:04
# Ligazón permanente a este artigo
Pontefluvial 2007 e a Danza dos Celtas na Festa dos Dolores en Anceu

Aproveitando a fin de semana en Ponte Caldelas

Este Domingo 16 de setembro ás 12:30 horas, misa solemne e de seguido, procesión e Danza dos Celtas na Festa dos Dolores en Anceu (Ponte Caldelas)

Un grupo de danzantes ataviados con sinxelos vestidos brancos executan unha danza tradicional de suposto orixe celta.
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 12-09-2007 01:03
# Ligazón permanente a este artigo
Roubo de gaitas
De Xulio Coira, un dos gaiteiros de Quempallou...

O Domingo pola tarde roubaronme do maleteiro do coche, na rúa Juan Canalejo da Coruña, a maleta coas gaitas.

A maleta é unha destas rectangulares semiríxidas, negra por fora e granate por dentro, co logo dos Seivane.

Dentro da maleta tiña:

-Unha gaita Seivane de granadillo en DO con ronqueta anelada en nacar, fol negro con brocado.
-Unha gaita Seivane de granadillo en Sib con ronqueta anelada en prata, fol negro de veludo.
-Un punteiro en Sol de buxo, anelado en metacrilato negro, de Seivane.
-Un punteiro en Re de buxo, anelado en latón, de Seivane.
-Un punteiro en Si de granadillo, pechado, anelado en latón, de Seivane.
-Un punteiro en Do de buxo de Antón Corral, anelado en metacrilato negro.
-Palletas, afinador, etc.

Supoño que o amigo ladrón non terá pensado adicarse á música e intentará desfacerse delas, xa que colleu o primeiro que atopou, deixando un clarinete e outras cousas de valor.

Se alguén tivera información de calquera tipo sobre este tema, quedaríalle eternamente agradecido, como imaxinaredes.

xulioc@gmail.com

Moitas gracias e un saúdo.
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 10-09-2007 10:11
# Ligazón permanente a este artigo
Festas da rúa de baixo en Compostela
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 07-09-2007 10:57
# Ligazón permanente a este artigo
Concerto de Gaideón
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 07-09-2007 00:28
# Ligazón permanente a este artigo
Novo Blog de Asubío

Dende Malmequer damos a benvida a un novo blog relacionado co mundo do baile tradicional, é o blog do grupo Asubío de Val do Fragoso (Vigo).

Estamos convencidos que estando Nando detrás deste blog teremos moitas posibilidades de acabar coincidindo en moitas das festas e seráns desta beira sur da Galiza e que teremos moitas fotos comúns.

http://www.blogoteca.com/asubio

Un saudos pra todos @s amig@s de Asubío.


Recomendo a toda a xentiña de Malmequer a súa sección de fotos onde xa atopamos facianas coñecidas, así como tamén o blog de Iria onde ten subido tamén as fotos da Danza de San Roque de Vigo deste ano, onde atoparemos tamén a bastantes coñecidos.

http://www.blogoteca.com/entorno/

A tod@s, vémonos de Foliada
Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:42
# Ligazón permanente a este artigo
Danza de Darbo (Cangas)

Danza de Darbo (Cangas)

Declarada Festa de Interese Turístico Galego.

O día 8 de Setembro, a continuación da celebración dos oficios relixiosos das 12:00 da mañá chega a procesión ó redor do templo da patroa de Darbo, Santa María, ó longo dun percorrido que se achega ó medio quilómetro.

O seu remate bailase a tradicional Danza e Contradanza diante da imaxe da Virxe.

No Adro da Igrexa Parroquial de Santa María de Darbo, un dos mellores exemplos de barroco rural dos que se poidan contemplar en Galicia. Esta igrexa está adornada na súa parte posterior cunha preciosa fonte barroca e todo o conxunto está situado nun lugar rodeado de natureza.

Xa pola tarde, terá lugar unha segunda misa, ó redor das sete, á cal lle segue, de novo, a Danza e Contradanza, que ten unha duración aproximada de tres cuartos de hora.

Este baile está considerado como unha das pezas máis antigas de Galicia, herdada e transmitida durante séculos polos antepasados. A danza data do século XVI e bailábase para dar gracias á Virxe por favores recibidos durante o ano. Participan dez galáns, cinco damas, un gaiteiro e un percusionista, todos eles dirixidos por un guía que marca o tempo da Danza e da Contradanza. Os danzantes distribúense en tres filas, seguindo ó guía principal, que leva as damas e as coloca formando arco en fronte da fila da esquerda; esta sae e marcha por fóra da outra formando outra parte do arco que se une ó primeiro; e, por último, a outra fila de galáns cerra a circunferencia.

Para a Contradanza utilízase a mesma colocación, fórmase un círculo xeral levando o guía ás damas e despois ós contraguías coas súas filas. Desfacendo o círculo formando as tres filas, e cunha volta sobre si mesmo de cada individuo, remata a Contradanza e a Danza.

Trátase dun baile moi vistoso, no que os homes tocan as castañolas. Un grupo de bailaríns baila ante a figura da Virxe, seguindo unha coreografía transmitida de pais a fillos procedente do seo dos gremios e confrarías que querían honrar á súa patroa.

VESTIMENTA DA DANZA E CONTRADANZA DE DARBO

A vestimenta dos Galáns da Danza de Darbo sufriu variacións ó longo da súa historia. Así pois, antano os galáns vestían un traxe calquera intentando os compoñentes do baile ir coas mellores prendas que cada un posuía.

Ata hai poucos anos e coa finalidade de conseguir que todos fosen vestidos do mesmo xeito lucían a vestimenta usada nos bailes típicos galegos.

Na actualidade e gracias o esforzo por recuperar a indumentaria orixinal da Danza, bailase cun traxe escuro e camisa branca como se pode comprobar no dossier fotográfico. Dita recuperación fíxose realidade gracias ás contribucións realizadas polos fregueses a través da Asociación Cultural Danza de Darbo.

Os homes que bailan na Danza desta parroquia tamén levan sombreiro, de feltro, que no caso do guía e para diferencialo é adornado cunha gran pluma.

Outro complemento que atopamos na vestimenta dos homes son os pendentes. Sobre o porqué deste tipo de xoias na súa vestimenta existen varias teorías, unha delas afirma que é un complemento levado dende antano para simbolizar riqueza, así pois, estas xoias imitan ó ouro como reminiscencia de tempos pasados.

A outra teoría sobre a orixe dos pendentes basease en que os homes tiveron que substituír ás damas para cumprir cun dos vetos impostos pola igrexa que prohibía a participación das mulleres nestes bailes.

As Damas visten enaguas e saias de cor branca con puntillas de ata dez centímetros de anchura tapadas ambas prendas cun mandil negro bordado. A camisa tamén é de cor branca de mangas anchas e con moita engurra. Cubrindo a camisa levan un pano de cachimir cruzado e atado atrás.

Os sombreiros son de palla e seméllanse moito ós da Danza de Aldán aínda que neste caso as flores son naturais e a composición floral é cada ano diferente, pois son as propias Damas as que os confeccionan horas antes de que teña lugar a Danza para que as flores teñan o mellor aspecto posible.

Estes sombreiros son elaborados a partir dunha base de espuma onde se insiren os talos dos ramalletes ata alcanzar os trinta centímetros de altura, sen dúbida dunha vistosidade que ben merece ser contemplada.

Comentarios (5) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:42
# Ligazón permanente a este artigo
Danzas da Romaría da Virxe da Franqueira
Romaría da Virxe da Franqueira - A Cañiza (Pontevedra )

O día 8 de setembro a procesión comeza coa saída da imaxe da Virxe nun carro de labranza tirado por unha parella de bois desde o atrio da igrexa. Diante da Virxe vai o pendón, o estandarte, a cruz parroquial e catro parellas de danzantes que entrechocan as súas palitos ao son dos gaiteiros. A procesión párase diante do palco da igrexa para contemplar as danzas e o drama da loita do mouro e o cristián.

As danzas, de orixe medieval, son de gran dificultade interpretando catro pezas distintas un grupo de 8 danzantes (4 homes e 4 mulleres) que realizan as catro danzas (a dos paos, a dos arcos, a das cintas).

Terminados os bailes, comeza o drama do mouro e o cristián. Conta a lenda que o mouro é Birnarem. O pergamiño galaico-portugués achado en 1605 no castelo de Gutierre de Altamira, fala deste encontro. O cristián representa a un militar veciño da Franqueira que na loita contra a invasión musulmá foi feito prisioneiro. Na prisión, o príncipe mouro ofrécelle toda clase de riquezas se deixa de invocar á Virxe da Franqueira como protectora dos crisitianos na Reconquista. Pero o crisitiano non só non acepta senón que se enoja e contesta que o importante é a Fe. Ante a falta de entendemento, loitan, o mouro cae vencido e arrepíntese dos seus pecados abrazando a fe cristiá.

Tras o drama, a procesión continúa rodeando a igrexa e unha vez terminada, os fieis dispérsanse entre os numerosos postos de polbo, rosquillas, tabernas etc.
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Documental Fronteiras
"FRONTEIRAS"

O DOCUMENTAL FRONTEIRAS, DIRIXIDO POR RUBÉN PARDIÑAS. TRÁTASE DUN PERCORRIDO POLOS LÍMITES XEOGRÁFICOS E CULTURAIS DE GALICIA, E NEL INTERVEÑEN POLÍTICOS COMO XOSÉ MANUEL BEIRAS, MANUEL FRAGA, ESCRITORES COMO XOSÉ LUÍS MÉNDEZ FERRÍN E ANXO ANGUEIRA, ASÍ COMO OS VECIÑOS DAS TERRAS ESTREMEIRAS DO EO-NAVIA (ASTURIAS), BIERZO (LEÓN), AS PORTELAS (ZAMORA) E PORTUGAL.

No debate sobre a que comunidade político-cultural deben pertencer as rexións fronteirizas, todo o mundo ten unha opinión: desde as polémicas rifas entre historiadores, filólogos e políticos, ata as posturas máis desdramatizadoras dos propios habitantes destas zonas. Todos eles falan en Fronteiras de como perciben o feito de que as divisións administrativas non coincidan moitas veces coas lindes culturais. O documental é un achegamento á construcción das identidades colectivas a través das comarcas estremeiras de Galicia en Asturias, León, Zamora e Portugal.

O documental, producido por Pasacana Films, patrocinado por AVID Technology e dirixido por Rubén Pardiñas, é un percorrido polas fronteiras socioculturais de Galicia no Eo-Navia (Asturias), O Bierzo (León), As Portelas (Zamora) e Portugal. O proxecto recibiu en 2006 o Premio Xpréssate en Tui´06 ao mellor proxecto de documental no Festival Internacional de Documentais de Tui Play-Doc e estreouse en 2007 no mesmo festival.
O filme inclúe entrevistas aos habitantes de vilas e aldeas como Vilafranca do Bierzo e Ponferrada (León), Ibias e El Franco (Asturias), Hermisende e Lubián (Zamora) ou Castro Laboreiro (Portugal). As opinións sobre a propia identidade resultan do máis variadas en todos estes lugares; hai dende quen explica nun galego impecable que el non ten nada que ver coa cultura galega, ata quen reclama a anexión a Galicia.

Recóllense tamén declaracións de políticos como Xosé Manuel Beiras, Manuel Fraga ou Maurício Castro, e de escritores como Xosé Luís Méndez Ferrín, Anxo Angueira, Lluís Álvarez ou Xavier Frías Conde. Destacados filólogos, como Francisco Fernández Rei, Xosé Lluís García Arias ou Ramón d´Andrés tamén aportan o seu punto de vista, ademais dos presidentes da Real Academia Galega e da Academia de la Llingua Asturiana, Xosé Ramón Barreiro Fernández e Ana Cano. O historiador Justo Beramendi, o politólogo Álvaro Xosé López Mira e o gaiteiro Bieito Romero son algúns outros dos persoeiros que falan en Fronteiras.

O documental reflicte tanto a convivencia cultural como as polémicas que xurden desta situación de ?transición?. Así como no Bierzo e nas Portelas o feito cultural galego está máis ou menos asumido, o verdadeiro conflicto se produce en Asturias, onde a Academia de la Llingua Asturiana nega que o que se fala no Eo-Navia sexa galego (nunha rifa que se reproduce no eido da música co conflicto entre gaita galega e asturiana). O documental explica, por exemplo, o cambio de opinión que unha parte importante da filoloxía feita en Asturias experimentou desde os anos 80 con respecto á galeguidade da fala do Eo-Navia.

Fronteiras fai tamén un repaso polo proceso de creación da Comunidade Autónoma de Galicia, e como os seus actuais límites administrativos quedaron fixados polas mesmas fronteiras que no século XIX deixaran fóra territorios como o Bierzo.

Outro asunto espiñento é a especial relación, tanto idiomática como cultural, de Galicia con Portugal. O documental plantexa (de novo a través do testemuño dos habitantes da zona e de especialistas) ata que punto a fronteira do Miño e a raia seca ourensá separan realmente dous países e dous idiomas diferentes.
Fronteiras inclúe temas de grupos como Siniestro Total, Os Resentidos e A Banda de Poi.

Rubén Pardiñas (Vigo, 1976) é Licenciado en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela, e comezou a súa andaina no audiovisual como director artístico. Paralelamente foi desenvolvendo unha sólida traxectoria adicada á crítica de arte contemporánea, eido no que gañou o XII Premi Espais a la Crítica d´Art e o II Premio CajaMadrid de Ensayo.


FICHA TÉCNICA
Guión e dirección Rubén Pardiñas
Produtores Miguel Gavito e Carlos Aguilera
Cámara e montaxe Carlos Aguilera
Son Daviz López
Duración 58´


Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Cruzada contra o eucalipto
Un grupo de comuneiros arrinca brótelos de eucalipto para protexer as árbores autóctonas, en Amoedo.

Os graves incendios do pasado ano na comarca serviron de lección para os Comuneiros de Amoedo, en Pazos de Borbén. Despois de que o lume calcinase completamente os seus 454 hectáreas de monte, a xunta reitora púxose a traballar para reforestar de xeito ordenado todo o seu territorio, evitando caer nos erros do pasado.

Para iso, durante os últimos meses reprantaron unhas 130 hectáreas con especies autóctonas como o piñeiro, castiñeiro e carballo, evitando o eucalipto, moito máis rendible economicamente polo seu rápido crecemento, pero moi agresivo ecoloxicamente ao diminuír a biodiversidade da flora e ao facilitar a propagación de incendios pola altura que alcanzan e a fácil combustión da súa madeira.

Con todo, os comuneiros estanse atopando co problema que supón a rápida recuperación desta especie foránea, que rebrota das árbores queimadas e multiplícase de forma sorprendente, invadindo as zonas reforestadas con frondosas. "En pouco tempo brótelos cubriron todas as zonas nas que prantamos especies autóctonas, polo que non nos queda máis remedio que saír ao monte a arrincar un a un cada eucalipto", explica o presidente dos comuneiros de Amoedo, Manuel Fernández, que aclara que están en contra do uso de pesticidas e produtos químicos para evitar prexuízos á fauna.
Uns 40 comuneiros saen todos os venres pola tarde e sábados pola mañá para realizar esta tarefa.

En seis xornadas conseguiron limpar unhas 25 hectáreas de monte, aínda que solicitan unha maior colaboración veciñal para concluír canto antes os traballos. "É importante concienciar á xente da necesidade manter o monte en boas condicións, porque é un patrimonio que deixaremos a futuras xeracións", apunta.

Para rematar, Manuel Fernández anuncia que, a partir de agora, o 75% do beneficio da explotación forestal reinvestirase no mantemento do monte, en lugar de só o 25%. "O monte deunos moito aos comuneiros e hai que coidalo", conclúe.

www.farodevigo.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Sobre o Traxe Tradicional Galego
Os problemas de vestir a tradición:

A coincidir co calor e coa multiplicación de romarías e de festas de todo tipo no noso país, é nos meses estivais onde é máis común ver nas nosas rúas, adros e prazas xente ataviada cos nosos traxes tradicionais. No entanto, non todo o mundo está de acordo en que o que ollamos sexa realmente parte da nosa tradición. As polémicas sobre a nosa moda popular mantéñense desde hai anos.

En xeral, no momento en que a cultura popular pasa a ser recuperada por elites urbanas, prodúcese unha alteración daqueles costumes ou elementos que se queren recuperar. Sexa por diferentes valores estéticos, por cuestións ideolóxicas e de moralidade, ou mesmo por falta de práctica e sen que cumpra mala intención, este proceso dáse en todo o mundo desde que, nos séculos XVIII e XIX comezou a recuperación dos elementos folk. A nosa vestimenta tradicional, como non, sufriu tamén procesos deste tipo. Segundo explica Álex Regueiro, un dos sete artesáns que Industria recoñece como especializados na confección da nosa vestimenta, ?Lendo Pardo Bazán, Curros Enríquez, Rosalía ou outra xente de espírito rexionalista vese que representan unha variedade e traxes inmensa?. De calquera xeito, e malia a que é posiblemente un dos elementos máis traballados, difundidos e recuperados desde hai case 200 anos, a investigación desta parte da nosa cultura popular dista de estar completa.

Historia de cambios
Xa a comezos do século XX existen denuncias sobre deturpacións encol do noso traxe tradicional. ?Pefecto Feijoo denunciou no seu momento que se estaba a producir unha alteración do traxe porque se tendía a uniformar as corais?, explica Álex Regueiro. ?Xa hai unha constancia destes problema que vén desde comezos do século?. Máis adiante, o traballo da Sección Feminina da Falanxe e das súas agrupacións de coros e danzas provocaron aínda unha maior confusión encol das características do traxe popular. ?O franquismo non é que producise algunha alteración, realmente cortou de raíz calquera expresión artística galega?. A estandarización que produciu este movemento ?foi despois recollida por nenos e nenos e nenas que ensaiaban con eles e que interpretaron que aquel era o traxe tradicional. Non foi ata os oitenta que se iniciaron traballos de campo serios?, asegura.

Problemas de recuperación
Malia a estes traballos, nos últimos vinte anos mantéñense aínda mitos e erros na reconstrucción do noso traxe tradicional. ?Somos vaidosos e andamos á competencia de ver quen se viste máis espectacular. E entón inventamos?, explica este investigador.As deturpacións do noso traxe, para alén da vaidade, poden vir por diferentes bandas. ?Moita xente recupera modelos a partir de fotografías que están en branco e negro. Un ten que formarse para recoñecer as diferentes tonalidades dunha fotografía e interpretar se unha cor era vermella ou negra?, explica Regueiro. ?Ademais, hai que recorrer aos pintores e máis á tradición escrita, e moita xente é preguiceira para se meter nas bibliotecas?.

Mudanzas do espectáculo
Canda a isto, este artesán denuncia que a maior parte dos traxes que existen están elaborados por persoas que carecen de correspondente cualificación de industria, e que isto provoca a miúdo desviacións nos modelos que se amosan. ?En case ningún dos grupos de baile van as mulleres ben vestidas. Por exemplo as saias era moi raro que pasasen dos catro metros de voo, e agora todas teñen máis porque loce para a interpretación?, explica. Ao tempo, denuncia modificacións nos materiais, en moitos casos artificiais, ou un exceso de colares e adornos. A outro nivel, un dos problemas máis comúns dos traxes actuais é a mestura de elementos de diferentes comarcas. ?Iso non lle fai mal á xente que olla un espectáculo, pero se non se recoñece de onde é unha prenda tíraslle o mérito a unha artesanía local e faslle mal á cultura? explica Regueiro, ?detrás dunha prenda hai unha manufactura que daquela podía ser toda a vida dunha aldea?.

Reivindicacións
En xeral, este investigador denuncia unha falta de rigor nas reconstruccións dos traxes que se poden ver no noso país e mais un xeral desinterese da administración para recuperar os modelos orixinais. ?Que a conselleira de Cultura se vista co traxe tradicional e que todos os que participan no día de enxalzamento do traxe, representantes de institucións ou universidades que todos, se aparezan con el?, reclama. Canda a isto, para Regueiro é fundamental tamén a creación dun museo do traxe no que se poidan ver pezas orixinais ?para que non queda dúbida sobre como eran os elementos reais? e que conte cun departamento de conservación que permita a supervivencia de prendas delicadas.

www.culturagalega.org
Comentarios (6) - Categoría: Novas - Publicado o 05-09-2007 01:43
# Ligazón permanente a este artigo
Entrevista a Brais Monxardín

Interpretando unha aria de Bach e unha peza propia, «Aires de San Martín», vén de gañar o Constantino Bellón en Ferrol.

Monxardín, natural da Fonsagrada luguesa, toca a gaita desde que tiña 13 anos. Pero, como el mesmo sinala, o galardón gañado a noite do venres no Teatro Jofre de Ferrol, un dos máis prestixiosos premios da música tradicional galega, vaille franquear portas que ata agora estaban sen abrir.

-E a partir deste momento, ¿que...?
-O meu proxecto máis inmediato, máis alá dos concursos, é, ao tempo que remato a carreira de piano, cristalizar a creación dun grupo que aínda non ten nome, pero que se sae adiante terá gaita, frauta, percusión, guitarra e catro bailaríns.

-Aos 25 anos de idade, que son os que vostede ten, ¿que se lle pide á gaita na que un toca a Bach?
-Que o seu son sexa redondo e potente.

-¿Que sensación produce interpretar música tradicional no Jofre, nun «teatro á italiana» construído no século XIX?
-Eu nunca tocara alí, e impresiona ver toda aquela xente escoitando. O Jofre ten unha acústica perfecta, é un dos mellores lugares, dos que coñezo, que pode haber para tocar. E ademais é un espazo moi acolledor

-Toca desde neno. ¿Como empezou todo...?
-Empecei nunha asociación cultural da Fonsagrada, que se chama Antaruxas e Sorteiros. Empecei a tocar con Juanjo Fernández, un gaiteiro que tamén gañou un ano o Premio Constantino Bellón. E despois continuei a miña formación con Pepe Baamonde, que gañou o Bellón tres veces, e co que toco con frecuencia aínda hoxe, porque somos moi amigos e ademais temos un cuarteto, que se chama Seineira e do que tamén forman parte André Vilán e Manuel Sánchez Rei.

-Así que precedentes, co do Constantino Bellón, no seu entorno xa había...
-¡Vaia se había...! O Bellón é un premio moi buscado polos gaiteiros, sobre todo polo prestixio que conleva gañalo. Xa é un clásico. E del saíu xente moi importante.

-¿Confiaba en gañar?

-A sorte inflúe moito, e ademais todos os que están na final do premio son moi bos gaiteiros. Entón, nunca se pode falar de confianza. Porque entran en xogo moitos factores.

-¿Que futuro lle agarda á gaita galega?
-A gaita galega é hoxe un instrumento cheo de futuro, porque a xente tecnicamente toca cada vez mellor e ademais no instrumento está habendo unha evolución constante. Eu, por exemplo, no concurso de Ferrol toquei cun punteiro afinable, que é un invento de Lis Latas e de Pepe Baamonde, que che permite buscar a afinación a temperaturas moi variables. Porque xa sabes que a afinación de gaita é bastante complexa, e depende de cuestións como a temperatura ou a humidade, e entón isto permite afinar dun xeito máis preciso e rápido.

-Vostede fórmase academicamente no ámbito do piano...
-A formación clásica permíteme achegar novos elementos e novos recursos ao mundo da gaita, ao da música tradicional. E tamén unha perspectiva diferente, que enriquece. A fusión, se está ben feita, é benvida.

-¿Que é o que fai que as tradicións sobrevivan?
-Inxectarlles aire novo. Hai que buscar nas orixes, afondar no que antes se facía, pero non por iso se poden deixar de buscar cousas novas. Non se pode caer no inmobilismo, nin na monotonía. Todo está cambiando constantemente, e non se pode saber a día de hoxe como se tocará dentro de vinte anos. Os cambios, no estilo, son moi rápidos. Pero a liña é boa. Hoxe a gaita está chegando a mundos que ata hai ben pouco eran por completo impensables.

www.lavozdegalicia.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 05-09-2007 01:42
# Ligazón permanente a este artigo
Irmandiños: A Revolta (Edición 2007)

Irmandiños: A Revolta, xogo de rol en vivo.

O xogo, está ambientado no século XV, durante a Segunda Revolta Irmandiña, revolución popular que tivo lugar en Galiza no ano 1467, na que milleiros de homes e mulleres de toda clase e condición se alzaron en armas contra os señores feudais debido aos múltiples abusos que contra a poboación se estaban a cometer.

Durante os tres días que dura a actividade terás a oportunidade de meterte na pel dun Irmandiño ou dun soldado nobiliario, enfrontados nunha guerra na que se decidirá o destino do Reino de Galiza. Batallas, conspiracións, intriga, traizóns e festas memorables ao carón da fogueira esperan por ti no castelo de Monterrei...

SINOPSE
Ano de 1469.
Despois do triunfo da Segunda Revolta Irmandiña os señores feudais foron expulsados dos seus dominios véndose obrigados a se refuxiar en Castela e Portugal. A Irmandade Xeral do Reino de Galiza goberna en todas as vilas e cidades galegas, impartindo xustiza en nome do rei Henrique IV.

Por primeira vez, os homes e mulleres poden sentirse libres e donos das súas vidas. Mais as cousas están a punto de mudar...
Rematada a guerra civil que enfronta a nobreza en Castela, o rei Henrique IV torna as costas ao destino dos galegos e traizoa a Santa Irmandade, autorizando o arcebispo Fonseca, un dos máis poderosos señores feudais, a regresar a Galiza e recuperar as súas terras. O arcebispo parte cara a Santiago de Compostela acompañado por Xoán Pimentel, irmán do conde de Benavente.

Xunto a eles, un numeroso exército de soldados e mercenarios. O seu obxectivo: reconquistar a cidade de Santiago e acabar co goberno da Irmandade na Galiza, para así restaurar a orde social preestablecida.
Tras varios días de viaxe, as tropas de Fonseca fan unha parada no castelo de Monterrei, propiedade do vizconde Diego López de Zúñiga. A Irmandade Xeral, informada da presenza de Fonseca en Monterrei, decide enviar a un exército de Irmandiños coa misión de asediar o castelo e impedir o avance das tropas inimigas cara a Santiago.

Despois dunha terrible batalla, o capitán Alonso de Lanzós ordena a retirada do Exercito Irmandiño.

Perdeuse batalla, pero a loita continúa...

Bases e inscrición:
www.irmandinhos.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 05-09-2007 01:42
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer


Warning: Unknown: Your script possibly relies on a session side-effect which existed until PHP 4.2.3. Please be advised that the session extension does not consider global variables as a source of data, unless register_globals is enabled. You can disable this functionality and this warning by setting session.bug_compat_42 or session.bug_compat_warn to off, respectively in Unknown on line 0