Malmequer


Pandereiteir@s e festeir@s da beira atlántica da Galiza


Malmequer
malmequer.vigo@gmail.com
 GAVETAS
 OS SERÁNS (Sección de consulta)
 FOTOS PARA A HISTORIA
 LIGAZÓNS
 BUSCADOR
 BUSCAR BLOGS GALEGOS
 ARQUIVO
 ANTERIORES

Xornadas de verán de Galiza Nova
Un ano máis, Galiza Nova, a organización xuvenil do BNG, organiza as Xornadas de Verán. Este ano as XIX xornadas de Verán serán na Comarca da Montaña, que abrangue os concellos de: concellos de Sobrado, Vilasantar, Arzúa, Melide, Toques, Boimorto,Curtis, Mesía e Santiso.

As xornadas de verán son tres días, o 21,22 e 23 de Setembro de festa, deportes, charlas, convivencia, coñecemento do país. Anímate a participar enviando a túa inscripción a nacional@galizanova.org.

A cuota de inscripción son só 15€ e inclúe comida, durmida, desprazamento e actividades.

NON AS PODES PERDER!!

PROGRAMA DAS XIX XORNADAS DE VERÁN DA MOCIDADE GALEGA.

VENRES:
18.30 Saída en bus dende Compostela
19:30-20h- recepción no Concello de Arzúa
21:30- Cea no Multiusos de Arzúa
23:00- Festa

SÁBADO
9:30 Almorzo
11:00 Visita ao Enredo do Abelleiro
12:30 Saída cara Porto de Mouros e actividades
14:30 Xantar
16:30 Saída cara Sobrado dos Monxes e visita
18.00 Saída cara Melide
19:30 Recepción no Concello de Melide
20:30 Charla na sala de conferencias
22:00 Saída cara o pavillón e cea
23:00 Saída de marcha por Melide

DOMINGO
10:30 Almorzo
11:30 Visita ao Museo Terra de Melide
12.30 Saída cara Arzúa
13:00h Homenaxe na Praza da Vila
14:30 Xantar na Área recreativa de Ribadiso
16:30 Saída cara Compostela

http://www.galizanova.org
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:21
# Ligazón permanente a este artigo
Xa á venda a escolma da primeira xeira de Camín de Cantares

A partir do día 14 de Setembro xa atópase á venda nos quioscos asturianos o DVD resume da primeira tempada do programa "Camín de Cantares", presentado por Xosé Ambás e dirixido por Ramon Lluís Bande.

O DVD, que se vende ao prezo de 7 euros, fai un pequeno resúme do que foron os primeiros 13 episodios de Camín de Cantares. Cunha duración de 63 minutos, os extractos van mostrando momentos das gravacións do programa con todos os informantes, ademais de 3 das reelaboraciones.

A metraxe non está dividido en capítulos e as reelaboraciones están inseridas ao principio, ao final e máis ou menos a un cuarto do vídeo resumen. Os temas reelaborados que se mostran son Ao Llau do Molín (Tuenda), As Flores do Quempu (Ambás, Pepín de Muñalén e Xuan Nel Expósito) e a Muñeira de Trabáu (Tuenda e Dulcamara).



Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:21
# Ligazón permanente a este artigo
Xornadas sobre o Réxime Xurídico e Fiscal para Actividades Artísticas
A Asociación de Gaiteiros Galegos organiza o vindeiro sábado 29 de setembro as "Xornadas sobre o Réxime Xurídico e Fiscal para Actividades Artísticas".
Terán lugar no Auditorio da Sede da Fundación Caixa Galicia, en Santiago de Compostela, cun horario de 10:00 a 14:00 horas.

O obxectivo destas xornadas é o de informar das diferentes opcións legais, fiscais e contables das que se dispoñen para exercer actividades culturais. Serán totalmente participativas e abertas para que todos os asistentes plantexen as súas dúbidas.

Dende a AGG cremos que a normalización e a xestión adecuada destas actividades é necesaria para poder ofrecer unhas condicións de traballo seguras e uns salarios dignos.

Para asistir a estas xornadas é necesaria unha inscrición previa que deberá realizarse antes do 27 de setembro.
Esta inscrición é totalmente gratuita.

Todos aqueles interesados poderán formalizarla a través do correo electrónico: secretaria@gaiteirosgalegos.com ou ben no teléfono 986 847 074 (Roi ou Patri)

http://www.gaiteirosgalegos.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:19
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe a Ana Kiro

Ana Kiro volveu cantar

Mera homenaxeou á artista, que se subiu de novo a un escenario logo de oito anos sen actuar e dous prantándolle cara ao cancro.

Logo de oito anos e dúas operacións, Ana Kiro volveu este sábado a subirse a un escenario para cantar. A artista da Castañeda, filla predilecta de Arzúa e adoptiva (non oficial) de Mera, recibiu un baño de agarimo na localidade coruñesa da que é veciña.
Entre ciclo e ciclo de quimioterapia (desde fai dous anos pranta cara ao cancro) Ana Kiro foi tamén onte a muller valente detrás dos escenarios. Da man da Coral de Mera, o seu pobo arroupouna nunha emotiva homenaxe a case catro décadas de traballo no mundo da canción e a televisión e á coraxe fronte á enfermidade. Ela, de palabra e aínda sen cantar, a persoa máis que o personaxe, arrincou emocións entre o público cun «Non me choredes se falto, tiven unha vida boa».

No escenario foi Ana e foi a muller que perseguiu o soño de ser artista e atopouno de verbena en verbena, e na agradecida emigración, a que lle abriu os seus brazos en 1973 co xa mítico Galicia, terra meiga. Cen mil copias vendeu daquel sinxelo que a mantivo tres meses nas listas de vendas de toda España. Pouco despois, reuniría en América a 24.000 espectadores nunha velada. Non foron tantos esta noite, pero as portas do auditorio García Márquez de Mera non puideron pecharse para oíla cantar de novo, apenas catro meses logo do seu último paso polo quirófano.

A voz máis popular da Galicia de palco e orquestra, romaría e charanga, soou de novo coa propia Coral de Mera, á que ela mesma deu a coñecer nos 90 invitándoa a participar nas súas gravacións. Ás súas voces uniuse para interpretar Rosiña e á doutro rostro da Galicia televisiva ,onde Ana Kiro alcanzou éxitos profesionais e na que a esperan para conducir unha nova marca de audiencia, sumouse para despedirse, a de Xosé Ramón Gayoso. O presentador de Luar conduciu a homenaxe e cantou con ela o Alecrín para pechar un reencontro ao que non quixeron faltar Paco Mivida, Farruco, o grupo de Paco Lodeiro, ademais das pandereteiras de Aloia, a agrupación A Marola... amigos, veciños e admiradores todos.

http://www.lavozdegalicia.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 18-09-2007 01:19
# Ligazón permanente a este artigo
Os talleres de traxe tradicional galego piden unha etiqueta de autenticidade
Os talleres de fabricación de traxes tradicionais queren que o seu traballo se recoñeza cunha etiqueta distintiva de calidade. A deturpación dos elementos históricos do vestiario que se realiza seguindo os canons antigos debido á utilización de pezas doutras xeografías alleas a Galicia, e a substitución dos materiais de confección orixinais por outros como o plástico e o algodón en traxes que se venden baixo a etiqueta de «tradicional» son dúas dos problemas que denuncia o colectivo dos artesáns do sector.

Actualmente a Consellería de Industria elabora un rexistro público e voluntario que agrupa aos «produtores de traxes tradicionais populares». A lista engloba a dezaoito talleres, que posúen a carta de artesán que acredita que non utilizan procesos ou materiais industriais na fabricación das súas pezas. Con todo, esta cualificación non soluciona os problemas duns artesáns que non teñen ningunha posibilidade de impedir que tendas varias utilicen a etiqueta de «traxe tradicional» en pezas que non cumpren ese requisito, e tampouco impide o mercado negro de fabricantes de pezas que non están dados de alta fiscal e laboralmente.

Diferenza de prezos
As asociacións culturais que se dedican ao baile e a música tradicional son os principais clientes duns artesáns que teñen que competir con prezos que chegan a ser a metade do que eles piden. «Un traxe que acabo de facer para muller a prezo de fábrica pode custar sobre 3.500 euros. Outro de muller fabricado por xente que podemos dicir que fai falsificacións andaría polos 1.500», explica Álex Regueiro, un dos xastres que Industria recoñece como artesáns do traxe tradicional.

Ademais do xastre ou a modista, a elaboración do vestiario antigo necesita de polo menos outros sete artesáns para que a roupa realícese baixo as condicións adecuadas para que unha peza leve os adxectivos tradicional e artesanal. Nesa lista estarían os que se ocupan de que ao taller cheguen os tecidos, os fíos, as xoias, o calzado, as medias ou as puntillas que finalmente o xastre encaixará para conseguir unha peza tradicional completa.

Os artesáns do sector tamén recordan que non existe un museo dedicado ao traxe galego, xa que as vestimentas antigas que se conservan están repartidas entre diferentes institucións como o Museo do Pobo Galego ou o de Pontevedra. Os empresarios do sector recordan que a investigación histórica é básica á hora de fabricar traxes tradicionais.

Álex Regueiro leva máis dunha década facendo traxes tradicionais en Santiago. é un dos artesáns máis belixerantes coa situación actual, na que, segundo el, está a se xeneralizar a falsificación de traxes que se venden coma se fosen tradicionais sen selo. «Venden, por exemplo, chales valencianos ou zapatos casteláns coma se foran galegos», explica.

O enfado de Regueiro chegou o extremo de pór unha denuncia contra unha tenda que vendía traxes tradicionais en Santiago sen que o fosen. «Ou que pasa é que non temos protección de ningunha Administración, fundamentalmente porque non hai agarimo, e sen agarimo non pódese chegar a coñecer algo do que non sábense moitas cousas», afirma.

Regueiro sinala como fundamental a investigación para desenvolver de forma adecuada o oficio dentro dun taller dedicado á fabricación de roupa tradicional. «Á parte de estudar disciplinas como xastrería ou patronaxe, hai que investigar a través de libros, cadros ou museos. Tamén sería bo que a Administración fixese exposicións que servisen para difundir ou traxe tradicional e que vos produtores tivesen máis contacto entre se e co público interesado», argumenta.

Traballos «en negro»
Regueiro tamén sinala que o mercado negro da «modista que cobra unha paga e que logo dedícase na casa a facer e vender roupa sen pagar impostos fainos tamén moito dano, porque se poden dar diferenzas de que ela venda unha camisa de liño por 15 euros e nós teñamos que poñerlle un prezo de 60, posto que cumprimos coas nosas obrigacións fiscais».

José Antero Rodríguez é outro dos artesáns que figura na listaxe que a Consellería de Industria manexa dentro da lista de talleres que se dedican á confección de traxes tradicionais. As novidades que se utilizan sen razón e que deturpan os elementos históricos da roupa constitúen o principal problema que, segundo Antero, afecta ao sector. «Cada vez imos a peor porque todo son innovacións que se introducen en favor do espectáculo», explica en referencia aos traxes deturpados que utilizan algúns grupos musicais e de baile nas súas actuacións.
Rodríguez explica tamén que moitas das tendas que en Ourense non cultivan a precisión que busca a vestimenta tradicional adoitan anunciar nos seus rótulos que teñen á venda «traxes rexionais», que segundo Antero diferéncianse principalmente no acortamiento de todas as pezas da vestimenta, xa sexa a saia, o mandil ou o pano.

Pouco diñeiro no mercado

Rodríguez explica que o mercado en Galicia do traxe tradicional ten como un dos seus problemas os intentos constantes de aforrar nos materiais, o que contribúe a rebaixar a calidade do produto final. «Se, por exemplo, unha peza leva liño, pois o substitúen por outro material e así se acaba degenerando a vestimenta. Se non se quere gastar tanto diñeiro, é mellor ir comprando o traxe aos poucos, e non todas as pezas dunha soa vez. Así se conseguirá un traxe en condicións», sinala. Os compradores deste tipo de vestimenta adoitan adquirila como unha especie de patrimonio téxtil, debido ao seu gran valor.

«Como artesáns, morremos de fame». Así de categórica exprésase Celia Blanco para simbolizar as dificultades ás que se enfrontan a maioría dos talleres de traxe tradicional. Celia é unha das produtoras que están na listaxe de Industria, e explica que «as imitacións» son o principal problema da súa clase artesanal. «Non valórase ou noso traballo, e como as cousas sigan así penso que moitos talleres de artesáns tradicionais van acabar desaparecendo», anuncia esta artesá de Ourense.
Celia Blanco está conforme con todas as medidas que axuden a clarificar a actividade dun sector que se ve ameazado pola ausencia dunha regulación clara sobre a súa actividade.

http://www.lavozdegalicia.es
Categoría: Novas - Publicado o 17-09-2007 08:58
# Ligazón permanente a este artigo
Komunikando Troupe no Reperkusión 2007
Este venres 14 de setembro e dentro do Festival ReperKusión de Allariz, ás 22:30 haberá un concerto dos mellores novos grupos galegos:

Komunikando Troupe:
- Banda Potemkin,
- Festicultores Troupe,
- Sonoro Maxin,
- Os 3 Trebóns,
- Pulpiño Vascón
...e maís sorpresas...

Por fin poderemos disfrutar en directo do novo grupo "Sonoro Maxín", creado por antigos compoñentes de Lamatumba.

Agardamos que poidan dar tanta festa ou máis que cando tocaban en Lamatumbá.

Para ver a programación completa do Reperkusión 2007, 3 noites e 3 días de balde:
Programación

Sonoro Maxín


Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 14-09-2007 10:46
# Ligazón permanente a este artigo
Homenaxe ao Gaiteiro 2007

Dende a Buxaina damosvos a coñecer o programa da Homenaxe ao Gaiteiro deste ano:

Como artistas invitados teremos a:

-Anacos de buxo
-Agrupación Folclórica Trompos os Pés
-Quempallou

A presentación correrá a cargo de Pepo Suevos.
O acto celebrase no Teatro Sala de Concertos Caixanova o sabado 13 de outubro as 19:30h.

Lembrarvos que a entrada é totalmente de balde, o único que tendes que facer é recollelas no Centro Cultural de Coruxo, ou poñedevos en contacto con nós a_buxaina@yahoo.es
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 14-09-2007 00:37
# Ligazón permanente a este artigo
X Festa Galega en Badalona
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 13-09-2007 09:56
# Ligazón permanente a este artigo
I Reconquista da Illa de Toralla

Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 13-09-2007 09:56
# Ligazón permanente a este artigo
XXV Aniversario de Xiradela
Dende a Asociación Xuvenil Xiradela queremos informarvos do seguinte:

Dende hoxe e ata o vindeiro día 29 de setembro, permanecerá aberta, na Sala de Exposicións do Centro Cívico e Cultural de Arteixo, a exposición "Xiradela 25 anos".

Este acto, que forma parte das celebracións do noso 25º Aniversario, pretende ser un percorrido pola historia deX iradela dende a súa fundación até hoxe, a través de fotografías, vestiario, recortes de prensa, trofeos, recordos,etc.

Os horarios nos que se poderá visitar a exposición serán os seguintes:

* De luns a sábados:
o Mañá: 10:00 a 13:30
o Tarde: 16:30 a 20:00

Non perdades a oportunidade de coñecer un pouquiño máis da nosa historia!!

Para máis información, consultade o noso blog:
http://xiradela.spaces.live.com


Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 12-09-2007 01:04
# Ligazón permanente a este artigo
Pontefluvial 2007 e a Danza dos Celtas na Festa dos Dolores en Anceu

Aproveitando a fin de semana en Ponte Caldelas

Este Domingo 16 de setembro ás 12:30 horas, misa solemne e de seguido, procesión e Danza dos Celtas na Festa dos Dolores en Anceu (Ponte Caldelas)

Un grupo de danzantes ataviados con sinxelos vestidos brancos executan unha danza tradicional de suposto orixe celta.
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 12-09-2007 01:03
# Ligazón permanente a este artigo
Roubo de gaitas
De Xulio Coira, un dos gaiteiros de Quempallou...

O Domingo pola tarde roubaronme do maleteiro do coche, na rúa Juan Canalejo da Coruña, a maleta coas gaitas.

A maleta é unha destas rectangulares semiríxidas, negra por fora e granate por dentro, co logo dos Seivane.

Dentro da maleta tiña:

-Unha gaita Seivane de granadillo en DO con ronqueta anelada en nacar, fol negro con brocado.
-Unha gaita Seivane de granadillo en Sib con ronqueta anelada en prata, fol negro de veludo.
-Un punteiro en Sol de buxo, anelado en metacrilato negro, de Seivane.
-Un punteiro en Re de buxo, anelado en latón, de Seivane.
-Un punteiro en Si de granadillo, pechado, anelado en latón, de Seivane.
-Un punteiro en Do de buxo de Antón Corral, anelado en metacrilato negro.
-Palletas, afinador, etc.

Supoño que o amigo ladrón non terá pensado adicarse á música e intentará desfacerse delas, xa que colleu o primeiro que atopou, deixando un clarinete e outras cousas de valor.

Se alguén tivera información de calquera tipo sobre este tema, quedaríalle eternamente agradecido, como imaxinaredes.

xulioc@gmail.com

Moitas gracias e un saúdo.
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 10-09-2007 10:11
# Ligazón permanente a este artigo
Festas da rúa de baixo en Compostela
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 07-09-2007 10:57
# Ligazón permanente a este artigo
Concerto de Gaideón
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 07-09-2007 00:28
# Ligazón permanente a este artigo
Novo Blog de Asubío

Dende Malmequer damos a benvida a un novo blog relacionado co mundo do baile tradicional, é o blog do grupo Asubío de Val do Fragoso (Vigo).

Estamos convencidos que estando Nando detrás deste blog teremos moitas posibilidades de acabar coincidindo en moitas das festas e seráns desta beira sur da Galiza e que teremos moitas fotos comúns.

http://www.blogoteca.com/asubio

Un saudos pra todos @s amig@s de Asubío.


Recomendo a toda a xentiña de Malmequer a súa sección de fotos onde xa atopamos facianas coñecidas, así como tamén o blog de Iria onde ten subido tamén as fotos da Danza de San Roque de Vigo deste ano, onde atoparemos tamén a bastantes coñecidos.

http://www.blogoteca.com/entorno/

A tod@s, vémonos de Foliada
Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:42
# Ligazón permanente a este artigo
Danza de Darbo (Cangas)

Danza de Darbo (Cangas)

Declarada Festa de Interese Turístico Galego.

O día 8 de Setembro, a continuación da celebración dos oficios relixiosos das 12:00 da mañá chega a procesión ó redor do templo da patroa de Darbo, Santa María, ó longo dun percorrido que se achega ó medio quilómetro.

O seu remate bailase a tradicional Danza e Contradanza diante da imaxe da Virxe.

No Adro da Igrexa Parroquial de Santa María de Darbo, un dos mellores exemplos de barroco rural dos que se poidan contemplar en Galicia. Esta igrexa está adornada na súa parte posterior cunha preciosa fonte barroca e todo o conxunto está situado nun lugar rodeado de natureza.

Xa pola tarde, terá lugar unha segunda misa, ó redor das sete, á cal lle segue, de novo, a Danza e Contradanza, que ten unha duración aproximada de tres cuartos de hora.

Este baile está considerado como unha das pezas máis antigas de Galicia, herdada e transmitida durante séculos polos antepasados. A danza data do século XVI e bailábase para dar gracias á Virxe por favores recibidos durante o ano. Participan dez galáns, cinco damas, un gaiteiro e un percusionista, todos eles dirixidos por un guía que marca o tempo da Danza e da Contradanza. Os danzantes distribúense en tres filas, seguindo ó guía principal, que leva as damas e as coloca formando arco en fronte da fila da esquerda; esta sae e marcha por fóra da outra formando outra parte do arco que se une ó primeiro; e, por último, a outra fila de galáns cerra a circunferencia.

Para a Contradanza utilízase a mesma colocación, fórmase un círculo xeral levando o guía ás damas e despois ós contraguías coas súas filas. Desfacendo o círculo formando as tres filas, e cunha volta sobre si mesmo de cada individuo, remata a Contradanza e a Danza.

Trátase dun baile moi vistoso, no que os homes tocan as castañolas. Un grupo de bailaríns baila ante a figura da Virxe, seguindo unha coreografía transmitida de pais a fillos procedente do seo dos gremios e confrarías que querían honrar á súa patroa.

VESTIMENTA DA DANZA E CONTRADANZA DE DARBO

A vestimenta dos Galáns da Danza de Darbo sufriu variacións ó longo da súa historia. Así pois, antano os galáns vestían un traxe calquera intentando os compoñentes do baile ir coas mellores prendas que cada un posuía.

Ata hai poucos anos e coa finalidade de conseguir que todos fosen vestidos do mesmo xeito lucían a vestimenta usada nos bailes típicos galegos.

Na actualidade e gracias o esforzo por recuperar a indumentaria orixinal da Danza, bailase cun traxe escuro e camisa branca como se pode comprobar no dossier fotográfico. Dita recuperación fíxose realidade gracias ás contribucións realizadas polos fregueses a través da Asociación Cultural Danza de Darbo.

Os homes que bailan na Danza desta parroquia tamén levan sombreiro, de feltro, que no caso do guía e para diferencialo é adornado cunha gran pluma.

Outro complemento que atopamos na vestimenta dos homes son os pendentes. Sobre o porqué deste tipo de xoias na súa vestimenta existen varias teorías, unha delas afirma que é un complemento levado dende antano para simbolizar riqueza, así pois, estas xoias imitan ó ouro como reminiscencia de tempos pasados.

A outra teoría sobre a orixe dos pendentes basease en que os homes tiveron que substituír ás damas para cumprir cun dos vetos impostos pola igrexa que prohibía a participación das mulleres nestes bailes.

As Damas visten enaguas e saias de cor branca con puntillas de ata dez centímetros de anchura tapadas ambas prendas cun mandil negro bordado. A camisa tamén é de cor branca de mangas anchas e con moita engurra. Cubrindo a camisa levan un pano de cachimir cruzado e atado atrás.

Os sombreiros son de palla e seméllanse moito ós da Danza de Aldán aínda que neste caso as flores son naturais e a composición floral é cada ano diferente, pois son as propias Damas as que os confeccionan horas antes de que teña lugar a Danza para que as flores teñan o mellor aspecto posible.

Estes sombreiros son elaborados a partir dunha base de espuma onde se insiren os talos dos ramalletes ata alcanzar os trinta centímetros de altura, sen dúbida dunha vistosidade que ben merece ser contemplada.

Comentarios (5) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:42
# Ligazón permanente a este artigo
Danzas da Romaría da Virxe da Franqueira
Romaría da Virxe da Franqueira - A Cañiza (Pontevedra )

O día 8 de setembro a procesión comeza coa saída da imaxe da Virxe nun carro de labranza tirado por unha parella de bois desde o atrio da igrexa. Diante da Virxe vai o pendón, o estandarte, a cruz parroquial e catro parellas de danzantes que entrechocan as súas palitos ao son dos gaiteiros. A procesión párase diante do palco da igrexa para contemplar as danzas e o drama da loita do mouro e o cristián.

As danzas, de orixe medieval, son de gran dificultade interpretando catro pezas distintas un grupo de 8 danzantes (4 homes e 4 mulleres) que realizan as catro danzas (a dos paos, a dos arcos, a das cintas).

Terminados os bailes, comeza o drama do mouro e o cristián. Conta a lenda que o mouro é Birnarem. O pergamiño galaico-portugués achado en 1605 no castelo de Gutierre de Altamira, fala deste encontro. O cristián representa a un militar veciño da Franqueira que na loita contra a invasión musulmá foi feito prisioneiro. Na prisión, o príncipe mouro ofrécelle toda clase de riquezas se deixa de invocar á Virxe da Franqueira como protectora dos crisitianos na Reconquista. Pero o crisitiano non só non acepta senón que se enoja e contesta que o importante é a Fe. Ante a falta de entendemento, loitan, o mouro cae vencido e arrepíntese dos seus pecados abrazando a fe cristiá.

Tras o drama, a procesión continúa rodeando a igrexa e unha vez terminada, os fieis dispérsanse entre os numerosos postos de polbo, rosquillas, tabernas etc.
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Documental Fronteiras
"FRONTEIRAS"

O DOCUMENTAL FRONTEIRAS, DIRIXIDO POR RUBÉN PARDIÑAS. TRÁTASE DUN PERCORRIDO POLOS LÍMITES XEOGRÁFICOS E CULTURAIS DE GALICIA, E NEL INTERVEÑEN POLÍTICOS COMO XOSÉ MANUEL BEIRAS, MANUEL FRAGA, ESCRITORES COMO XOSÉ LUÍS MÉNDEZ FERRÍN E ANXO ANGUEIRA, ASÍ COMO OS VECIÑOS DAS TERRAS ESTREMEIRAS DO EO-NAVIA (ASTURIAS), BIERZO (LEÓN), AS PORTELAS (ZAMORA) E PORTUGAL.

No debate sobre a que comunidade político-cultural deben pertencer as rexións fronteirizas, todo o mundo ten unha opinión: desde as polémicas rifas entre historiadores, filólogos e políticos, ata as posturas máis desdramatizadoras dos propios habitantes destas zonas. Todos eles falan en Fronteiras de como perciben o feito de que as divisións administrativas non coincidan moitas veces coas lindes culturais. O documental é un achegamento á construcción das identidades colectivas a través das comarcas estremeiras de Galicia en Asturias, León, Zamora e Portugal.

O documental, producido por Pasacana Films, patrocinado por AVID Technology e dirixido por Rubén Pardiñas, é un percorrido polas fronteiras socioculturais de Galicia no Eo-Navia (Asturias), O Bierzo (León), As Portelas (Zamora) e Portugal. O proxecto recibiu en 2006 o Premio Xpréssate en Tui´06 ao mellor proxecto de documental no Festival Internacional de Documentais de Tui Play-Doc e estreouse en 2007 no mesmo festival.
O filme inclúe entrevistas aos habitantes de vilas e aldeas como Vilafranca do Bierzo e Ponferrada (León), Ibias e El Franco (Asturias), Hermisende e Lubián (Zamora) ou Castro Laboreiro (Portugal). As opinións sobre a propia identidade resultan do máis variadas en todos estes lugares; hai dende quen explica nun galego impecable que el non ten nada que ver coa cultura galega, ata quen reclama a anexión a Galicia.

Recóllense tamén declaracións de políticos como Xosé Manuel Beiras, Manuel Fraga ou Maurício Castro, e de escritores como Xosé Luís Méndez Ferrín, Anxo Angueira, Lluís Álvarez ou Xavier Frías Conde. Destacados filólogos, como Francisco Fernández Rei, Xosé Lluís García Arias ou Ramón d´Andrés tamén aportan o seu punto de vista, ademais dos presidentes da Real Academia Galega e da Academia de la Llingua Asturiana, Xosé Ramón Barreiro Fernández e Ana Cano. O historiador Justo Beramendi, o politólogo Álvaro Xosé López Mira e o gaiteiro Bieito Romero son algúns outros dos persoeiros que falan en Fronteiras.

O documental reflicte tanto a convivencia cultural como as polémicas que xurden desta situación de “transición”. Así como no Bierzo e nas Portelas o feito cultural galego está máis ou menos asumido, o verdadeiro conflicto se produce en Asturias, onde a Academia de la Llingua Asturiana nega que o que se fala no Eo-Navia sexa galego (nunha rifa que se reproduce no eido da música co conflicto entre gaita galega e asturiana). O documental explica, por exemplo, o cambio de opinión que unha parte importante da filoloxía feita en Asturias experimentou desde os anos 80 con respecto á galeguidade da fala do Eo-Navia.

Fronteiras fai tamén un repaso polo proceso de creación da Comunidade Autónoma de Galicia, e como os seus actuais límites administrativos quedaron fixados polas mesmas fronteiras que no século XIX deixaran fóra territorios como o Bierzo.

Outro asunto espiñento é a especial relación, tanto idiomática como cultural, de Galicia con Portugal. O documental plantexa (de novo a través do testemuño dos habitantes da zona e de especialistas) ata que punto a fronteira do Miño e a raia seca ourensá separan realmente dous países e dous idiomas diferentes.
Fronteiras inclúe temas de grupos como Siniestro Total, Os Resentidos e A Banda de Poi.

Rubén Pardiñas (Vigo, 1976) é Licenciado en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela, e comezou a súa andaina no audiovisual como director artístico. Paralelamente foi desenvolvendo unha sólida traxectoria adicada á crítica de arte contemporánea, eido no que gañou o XII Premi Espais a la Crítica d´Art e o II Premio CajaMadrid de Ensayo.


FICHA TÉCNICA
Guión e dirección Rubén Pardiñas
Produtores Miguel Gavito e Carlos Aguilera
Cámara e montaxe Carlos Aguilera
Son Daviz López
Duración 58´


Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Cruzada contra o eucalipto
Un grupo de comuneiros arrinca brótelos de eucalipto para protexer as árbores autóctonas, en Amoedo.

Os graves incendios do pasado ano na comarca serviron de lección para os Comuneiros de Amoedo, en Pazos de Borbén. Despois de que o lume calcinase completamente os seus 454 hectáreas de monte, a xunta reitora púxose a traballar para reforestar de xeito ordenado todo o seu territorio, evitando caer nos erros do pasado.

Para iso, durante os últimos meses reprantaron unhas 130 hectáreas con especies autóctonas como o piñeiro, castiñeiro e carballo, evitando o eucalipto, moito máis rendible economicamente polo seu rápido crecemento, pero moi agresivo ecoloxicamente ao diminuír a biodiversidade da flora e ao facilitar a propagación de incendios pola altura que alcanzan e a fácil combustión da súa madeira.

Con todo, os comuneiros estanse atopando co problema que supón a rápida recuperación desta especie foránea, que rebrota das árbores queimadas e multiplícase de forma sorprendente, invadindo as zonas reforestadas con frondosas. "En pouco tempo brótelos cubriron todas as zonas nas que prantamos especies autóctonas, polo que non nos queda máis remedio que saír ao monte a arrincar un a un cada eucalipto", explica o presidente dos comuneiros de Amoedo, Manuel Fernández, que aclara que están en contra do uso de pesticidas e produtos químicos para evitar prexuízos á fauna.
Uns 40 comuneiros saen todos os venres pola tarde e sábados pola mañá para realizar esta tarefa.

En seis xornadas conseguiron limpar unhas 25 hectáreas de monte, aínda que solicitan unha maior colaboración veciñal para concluír canto antes os traballos. "É importante concienciar á xente da necesidade manter o monte en boas condicións, porque é un patrimonio que deixaremos a futuras xeracións", apunta.

Para rematar, Manuel Fernández anuncia que, a partir de agora, o 75% do beneficio da explotación forestal reinvestirase no mantemento do monte, en lugar de só o 25%. "O monte deunos moito aos comuneiros e hai que coidalo", conclúe.

www.farodevigo.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 06-09-2007 08:41
# Ligazón permanente a este artigo
Sobre o Traxe Tradicional Galego
Os problemas de vestir a tradición:

A coincidir co calor e coa multiplicación de romarías e de festas de todo tipo no noso país, é nos meses estivais onde é máis común ver nas nosas rúas, adros e prazas xente ataviada cos nosos traxes tradicionais. No entanto, non todo o mundo está de acordo en que o que ollamos sexa realmente parte da nosa tradición. As polémicas sobre a nosa moda popular mantéñense desde hai anos.

En xeral, no momento en que a cultura popular pasa a ser recuperada por elites urbanas, prodúcese unha alteración daqueles costumes ou elementos que se queren recuperar. Sexa por diferentes valores estéticos, por cuestións ideolóxicas e de moralidade, ou mesmo por falta de práctica e sen que cumpra mala intención, este proceso dáse en todo o mundo desde que, nos séculos XVIII e XIX comezou a recuperación dos elementos folk. A nosa vestimenta tradicional, como non, sufriu tamén procesos deste tipo. Segundo explica Álex Regueiro, un dos sete artesáns que Industria recoñece como especializados na confección da nosa vestimenta, “Lendo Pardo Bazán, Curros Enríquez, Rosalía ou outra xente de espírito rexionalista vese que representan unha variedade e traxes inmensa”. De calquera xeito, e malia a que é posiblemente un dos elementos máis traballados, difundidos e recuperados desde hai case 200 anos, a investigación desta parte da nosa cultura popular dista de estar completa.

Historia de cambios
Xa a comezos do século XX existen denuncias sobre deturpacións encol do noso traxe tradicional. “Pefecto Feijoo denunciou no seu momento que se estaba a producir unha alteración do traxe porque se tendía a uniformar as corais”, explica Álex Regueiro. “Xa hai unha constancia destes problema que vén desde comezos do século”. Máis adiante, o traballo da Sección Feminina da Falanxe e das súas agrupacións de coros e danzas provocaron aínda unha maior confusión encol das características do traxe popular. “O franquismo non é que producise algunha alteración, realmente cortou de raíz calquera expresión artística galega”. A estandarización que produciu este movemento “foi despois recollida por nenos e nenos e nenas que ensaiaban con eles e que interpretaron que aquel era o traxe tradicional. Non foi ata os oitenta que se iniciaron traballos de campo serios”, asegura.

Problemas de recuperación
Malia a estes traballos, nos últimos vinte anos mantéñense aínda mitos e erros na reconstrucción do noso traxe tradicional. “Somos vaidosos e andamos á competencia de ver quen se viste máis espectacular. E entón inventamos”, explica este investigador.As deturpacións do noso traxe, para alén da vaidade, poden vir por diferentes bandas. “Moita xente recupera modelos a partir de fotografías que están en branco e negro. Un ten que formarse para recoñecer as diferentes tonalidades dunha fotografía e interpretar se unha cor era vermella ou negra”, explica Regueiro. “Ademais, hai que recorrer aos pintores e máis á tradición escrita, e moita xente é preguiceira para se meter nas bibliotecas”.

Mudanzas do espectáculo
Canda a isto, este artesán denuncia que a maior parte dos traxes que existen están elaborados por persoas que carecen de correspondente cualificación de industria, e que isto provoca a miúdo desviacións nos modelos que se amosan. “En case ningún dos grupos de baile van as mulleres ben vestidas. Por exemplo as saias era moi raro que pasasen dos catro metros de voo, e agora todas teñen máis porque loce para a interpretación”, explica. Ao tempo, denuncia modificacións nos materiais, en moitos casos artificiais, ou un exceso de colares e adornos. A outro nivel, un dos problemas máis comúns dos traxes actuais é a mestura de elementos de diferentes comarcas. “Iso non lle fai mal á xente que olla un espectáculo, pero se non se recoñece de onde é unha prenda tíraslle o mérito a unha artesanía local e faslle mal á cultura” explica Regueiro, “detrás dunha prenda hai unha manufactura que daquela podía ser toda a vida dunha aldea”.

Reivindicacións
En xeral, este investigador denuncia unha falta de rigor nas reconstruccións dos traxes que se poden ver no noso país e mais un xeral desinterese da administración para recuperar os modelos orixinais. “Que a conselleira de Cultura se vista co traxe tradicional e que todos os que participan no día de enxalzamento do traxe, representantes de institucións ou universidades que todos, se aparezan con el”, reclama. Canda a isto, para Regueiro é fundamental tamén a creación dun museo do traxe no que se poidan ver pezas orixinais “para que non queda dúbida sobre como eran os elementos reais” e que conte cun departamento de conservación que permita a supervivencia de prendas delicadas.

www.culturagalega.org
Comentarios (6) - Categoría: Novas - Publicado o 05-09-2007 01:43
# Ligazón permanente a este artigo
Entrevista a Brais Monxardín

Interpretando unha aria de Bach e unha peza propia, «Aires de San Martín», vén de gañar o Constantino Bellón en Ferrol.

Monxardín, natural da Fonsagrada luguesa, toca a gaita desde que tiña 13 anos. Pero, como el mesmo sinala, o galardón gañado a noite do venres no Teatro Jofre de Ferrol, un dos máis prestixiosos premios da música tradicional galega, vaille franquear portas que ata agora estaban sen abrir.

-E a partir deste momento, ¿que...?
-O meu proxecto máis inmediato, máis alá dos concursos, é, ao tempo que remato a carreira de piano, cristalizar a creación dun grupo que aínda non ten nome, pero que se sae adiante terá gaita, frauta, percusión, guitarra e catro bailaríns.

-Aos 25 anos de idade, que son os que vostede ten, ¿que se lle pide á gaita na que un toca a Bach?
-Que o seu son sexa redondo e potente.

-¿Que sensación produce interpretar música tradicional no Jofre, nun «teatro á italiana» construído no século XIX?
-Eu nunca tocara alí, e impresiona ver toda aquela xente escoitando. O Jofre ten unha acústica perfecta, é un dos mellores lugares, dos que coñezo, que pode haber para tocar. E ademais é un espazo moi acolledor

-Toca desde neno. ¿Como empezou todo...?
-Empecei nunha asociación cultural da Fonsagrada, que se chama Antaruxas e Sorteiros. Empecei a tocar con Juanjo Fernández, un gaiteiro que tamén gañou un ano o Premio Constantino Bellón. E despois continuei a miña formación con Pepe Baamonde, que gañou o Bellón tres veces, e co que toco con frecuencia aínda hoxe, porque somos moi amigos e ademais temos un cuarteto, que se chama Seineira e do que tamén forman parte André Vilán e Manuel Sánchez Rei.

-Así que precedentes, co do Constantino Bellón, no seu entorno xa había...
-¡Vaia se había...! O Bellón é un premio moi buscado polos gaiteiros, sobre todo polo prestixio que conleva gañalo. Xa é un clásico. E del saíu xente moi importante.

-¿Confiaba en gañar?

-A sorte inflúe moito, e ademais todos os que están na final do premio son moi bos gaiteiros. Entón, nunca se pode falar de confianza. Porque entran en xogo moitos factores.

-¿Que futuro lle agarda á gaita galega?
-A gaita galega é hoxe un instrumento cheo de futuro, porque a xente tecnicamente toca cada vez mellor e ademais no instrumento está habendo unha evolución constante. Eu, por exemplo, no concurso de Ferrol toquei cun punteiro afinable, que é un invento de Lis Latas e de Pepe Baamonde, que che permite buscar a afinación a temperaturas moi variables. Porque xa sabes que a afinación de gaita é bastante complexa, e depende de cuestións como a temperatura ou a humidade, e entón isto permite afinar dun xeito máis preciso e rápido.

-Vostede fórmase academicamente no ámbito do piano...
-A formación clásica permíteme achegar novos elementos e novos recursos ao mundo da gaita, ao da música tradicional. E tamén unha perspectiva diferente, que enriquece. A fusión, se está ben feita, é benvida.

-¿Que é o que fai que as tradicións sobrevivan?
-Inxectarlles aire novo. Hai que buscar nas orixes, afondar no que antes se facía, pero non por iso se poden deixar de buscar cousas novas. Non se pode caer no inmobilismo, nin na monotonía. Todo está cambiando constantemente, e non se pode saber a día de hoxe como se tocará dentro de vinte anos. Os cambios, no estilo, son moi rápidos. Pero a liña é boa. Hoxe a gaita está chegando a mundos que ata hai ben pouco eran por completo impensables.

www.lavozdegalicia.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 05-09-2007 01:42
# Ligazón permanente a este artigo
Irmandiños: A Revolta (Edición 2007)

Irmandiños: A Revolta, xogo de rol en vivo.

O xogo, está ambientado no século XV, durante a Segunda Revolta Irmandiña, revolución popular que tivo lugar en Galiza no ano 1467, na que milleiros de homes e mulleres de toda clase e condición se alzaron en armas contra os señores feudais debido aos múltiples abusos que contra a poboación se estaban a cometer.

Durante os tres días que dura a actividade terás a oportunidade de meterte na pel dun Irmandiño ou dun soldado nobiliario, enfrontados nunha guerra na que se decidirá o destino do Reino de Galiza. Batallas, conspiracións, intriga, traizóns e festas memorables ao carón da fogueira esperan por ti no castelo de Monterrei...

SINOPSE
Ano de 1469.
Despois do triunfo da Segunda Revolta Irmandiña os señores feudais foron expulsados dos seus dominios véndose obrigados a se refuxiar en Castela e Portugal. A Irmandade Xeral do Reino de Galiza goberna en todas as vilas e cidades galegas, impartindo xustiza en nome do rei Henrique IV.

Por primeira vez, os homes e mulleres poden sentirse libres e donos das súas vidas. Mais as cousas están a punto de mudar...
Rematada a guerra civil que enfronta a nobreza en Castela, o rei Henrique IV torna as costas ao destino dos galegos e traizoa a Santa Irmandade, autorizando o arcebispo Fonseca, un dos máis poderosos señores feudais, a regresar a Galiza e recuperar as súas terras. O arcebispo parte cara a Santiago de Compostela acompañado por Xoán Pimentel, irmán do conde de Benavente.

Xunto a eles, un numeroso exército de soldados e mercenarios. O seu obxectivo: reconquistar a cidade de Santiago e acabar co goberno da Irmandade na Galiza, para así restaurar a orde social preestablecida.
Tras varios días de viaxe, as tropas de Fonseca fan unha parada no castelo de Monterrei, propiedade do vizconde Diego López de Zúñiga. A Irmandade Xeral, informada da presenza de Fonseca en Monterrei, decide enviar a un exército de Irmandiños coa misión de asediar o castelo e impedir o avance das tropas inimigas cara a Santiago.

Despois dunha terrible batalla, o capitán Alonso de Lanzós ordena a retirada do Exercito Irmandiño.

Perdeuse batalla, pero a loita continúa...

Bases e inscrición:
www.irmandinhos.com
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 05-09-2007 01:42
# Ligazón permanente a este artigo
GS21 en Sanxenxo
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 04-09-2007 00:53
# Ligazón permanente a este artigo
Rede Galega de Música ao Vivo 2008
Un total de 486 grupos inscribíronse para participar na programación de 2008 da Rede Galega de Música ao Vivo

Un total de 486 grupos e solistas de todos os estilos musicais formalizaron a súa preinscrición para participar na programación de 2008 da Rede Galega de Música ao Vivo, circuíto promovido polo IGAEM e a asociación Clubtura do que actualmente forman parte 45 salas de toda Galiza. Estes locais teñen de prazo até o vindeiro 15 de setembro para elaborar as súas propostas de programación para todo o ano 2008, agás os meses de xullo e agosto.

Para este trámite, do mesmo xeito que no proceso de inscrición, os participantes teñen á súa disposición unha intranet inserida na páxina web http://www.galescena.info/musicavivo/.

Máis dun 87% dos grupos inscritos son galegos, dos que 196 corresponden á provincia da Coruña, 163 a Pontevedra, 39 a Ourense e 28 a Lugo. Canto ao resto das solicitudes, rexistráronse formacións procedentes de Andalucía, Aragón, Asturias, Canarias, Cantabria, Castela e León, Cataluña, Comunidade Valenciana, Estremadura, Euskadi, Madrid e Navarra, así como de Alemaña, Bélxica, Irlanda e Portugal. Os seus repertorios abranguen todos os estilos musicais, que van dende o rock, pop e folk até a música electrónica, o jazz e a canción de autor, entre outros.

Cada sala deberá contratar un mínimo de 8 grupos para configurar a súa proposta, na que cando menos un 75% debe corresponder a formacións galegas. Así mesmo, para que un grupo ou solista sexa contratado necesita ter pechado un mínimo de 6 concertos anuais dentro da programación global.

A Rede Galega de Música ao Vivo botou a andar en febreiro de 2007 co obxectivo de consolidarse como un circuíto estábel de distribución musical que serva, ao tempo, de plataforma de promoción para os intérpretes e contribúa a optimizar a súa presenza en toda Galiza. Durante o primeiro semestre de actividade, ofreceu 560 actuacións protagonizadas por 71 grupos e solistas. A partir de setembro e até finais de ano acollerá outros 295 concertos a cargo de 70 formacións.

www.igaem.xunta.es
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 04-09-2007 00:53
# Ligazón permanente a este artigo
Festa dos Axóuxeres para bebés e familia
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 03-09-2007 00:32
# Ligazón permanente a este artigo
Festas de Guadalupe en Rianxo
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 03-09-2007 00:31
# Ligazón permanente a este artigo
Xa estamos de volta
Pois sí, despois duns preciosos días de descanso en Asturies voltamos á actividade cotía de poñernos ao día no referente ao mundo da música tradicional e das festas e concertos que nos poidan interesar, amáis de botar unhas risas e uns bos recordos coas fotos que vaiamos subindo nesta nova tempada que comezamos en setembro.

Malmequeriáns tod@s, preparaivos para seguir de festa e carallada.

Xa polo de pronto lembrar que a mediados de mes celebraráse o Serán das Tarambainas en Lavadores e Tamara non perdoará que faltemos.

Un saúdo especial a Edu que currouse os novos logos de Malmequer.

Bikos e apertas a tod@s.

P.D.: para todo aquel que estea interesad@ en que calquera actividade relacionada co blog poida anunciarse nel como xornadas, concursos, seráns, concertos,... non ten nada máis que remitila ao correo de Malmequer:

malmequer.vigo@gmail.com
Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 03-09-2007 00:31
# Ligazón permanente a este artigo
II Festa da Pandeira

Xa sei que estou de vacacións...
Unha aperta a tod@s e saudos dende Asturies
Henrique

Máis información do encontro:

http://www.agaitadofol.com/Acontecimentos/IIFestadaPandeira.php
Comentarios (1) - Categoría: Novas - Publicado o 24-08-2007 11:51
# Ligazón permanente a este artigo
O blog Malmequer toma vacacións
Tomamos uns días de descanso e para a volta haberá novas novidades no blog, novo deseño e

Atención!!!
borraránse todas as fotos da tempada pasada para deixar paso a unha nova tempada de seráns e foliadas,

Así que xa sabedes, é a derradeira oportunidade de visionar ou descargar as fotos e sorrir cos seus comentarios.

Seráns

Serán da Ermida
Serán de Arbo
Serán de Borreiros
Serán de Donas
Serán de Fozara
Serán de Gargamala
Serán de Lourido
Serán de Moreira
Serán de O Fiadeiro" (Vigo)
Serán de Oliveira
Serán de Pontevedra
Serán de Redondela
Serán de San Vicente de Oitavén
Serán de Valadares
Serán do Carballal
Serán dos Namorados de Toutón

Festas e foliadas

Carboeiro 2007
Cea Amalghama-Malmequer
Cea bloqueira no Furancho da Balsa
De furanchos por Matamá
Entroido 2007
Festa do Millo Corvo 2007
Festa dos Maios
Foliada no Faisca
Peche campaña cos Festicultores
Reconquista 2007
San Brais 2007
Un día no Verdugo
Unha noite cos Chichisos
Unha noite no Muiño (Amalghama)
1º Maio 2007


Deixamos ligazóns para as novas que tiveron certa POLÉMICA, para que durante estes días vos poñades ao tanto de todo o que aconteceu por detrás do blog e por se queda algo por dicir...

VIII Xornadas de Danza e Música Tradicionais Galegas (Vigo)

Resultados do Concurso Azaloira 2007

Grupos finalistas do XXVIII Concurso de Baile Tradicional Xacarandaina

Resultados do XXVIII Concurso de Baile Tradicional Xacarandaina

"Meniño" e "Isue" versión 10.0 da Revolución Boliviarana


Un saúdo a tod@s e até a volta!



Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 21-08-2007 16:15
# Ligazón permanente a este artigo
Anacos de Buxo no Museo Liste
Concertos Dídácticos no Museo Liste (Vigo)

O sábado 25 de agosto: Anacos de Buxo (Cuarteto tradicional)
pola mañá ás 12:30 na finca do Museo Liste (Rúa Pastora 22, Vigo), entrada de balde

Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 21-08-2007 16:14
# Ligazón permanente a este artigo
Entrevista a Pablo Devigo
Pablo Devigo Vázquez acaba de gañar este sábado o IX concurso de música tradicional "Avelino Cachafeiro" celebrado en Soutelo de Montes, dentro da XXVIII Festa do Gaiteiro.

Este virtuoso gaiteiro nacido en Castro Caldelas, xa gañou con tan só 17 anos concursos tan prestixiosos como o "Ricardo Portela" en Viascón, ou o "Manuel Villanueva" en Poio. O cuarto lugar acadado no Trofeo MacCrimmon, considerado o máis importante do mundo, é posiblemente o seu maior logro a día de hoxe.

- ¿Que significa para vostede gañar o concurso que leva o nome de Avelino Cachafeiro, por diante de gaiteiros do prestixio de Edelmiro Fernández ou Óscar Ibáñez?
- Gañar un certame en Soutelo de Montes ten unha carga simbólica importante. Facelo nese entorno cultural marcado pola figura do Gaiteiro de Soutelo é para min un honor. Despois das oito horas de ensaio diarias, de traballar moito sobre o intrumento e das horas de viaxe é moi satisfactorio ter unha recompensa. Axuda moito gañarlle ás figuras as que lle vin de gañar. Iso tamén simboliza o cambio xeracional que se está vivindo no mundo da gaita.

- Todos os gaiteiros louvan a figura de Avelino Cachafeiro a prol da música tradicional galega, ¿en que cre vostede que influíu a figura do Gaiteiro de Soutelo na música galega?
- Avelino Cachafeiro é o referente. Sobre el recae a figura do virtuoso, a súa técnica e expresividade son totalmente actuais. Noutras nacións con gaita tamén existe esta figura, en Asturias pódese falar de Remis Ovalle, que tamen é a figura do virtuoso e ademais son máis ou menos coetáneos.

- Por Soutelo pasaron grandes gaiteiros, e podemos dicir que o que gaña aquí ten o título oficioso de mellor gaiteiro de Galicia. ¿Esta vitoria supón a súa consolidación como gaiteiro? ¿Cal cre que é o papel que está chamado a realizar no mundo da gaita?
- Para min é un recoñecemento aos anos de traballo. Pensa que eu collín unha gaita por primeira vez cando tiña sete anos, de feito teño a clavícula un pouco deformada de ter o ronco enriba. Hoxe en día non se sabe a liña que vai tomar un, pero eu sei que me quero dedicar á música e isto, se cabe, reafírmame no meu cometido. Por suposto que é algo importante porque as figuras da gaita galega que triunfaron no seu momento pasaron por este concurso: Edelmiro gañou no 2003, Dani Bellón desde o 2004 ao 2006.

- ¿Como un rapaz de 17 anos consegue gañar un concurso coma este e queda cuarto no Trofeo MacCrimmon, posiblemente o máis prestixioso?- No MacCrimmon todo é moi complicado, incluso se pode dicir que é pura política, tampouco me podo meter moito. É nestes concursos, ao pé do canón, con público e acompañado de percursionista onde realmente se mide a calidade do gaiteiro. Son moitas horas de traballo e moitos concursos rodados. Levo concursando desde o 2003, e xa participei en todos os concursos que hai en Galicia.

- Este ano o pregoeiro da Festa do Gaiteiro foi Xosé Manuel Seivane. ¿As súas gaitas son deste artesán ou doutros?
- Eu traballo con Seivane, tamén teño gaitas doutros artesáns, pero as gaitas coas que concurso actualmente son todas de Seivane.

- Para un profano, en Galicia só hai catro gaiteiros: Carlos Nuñez, Budiño, Susana Seivane e Cristina Pato. ¿Non cre que o mundo da gaita lle debería dar a oportunidade a novos profesionais?
- O relevo xeracional estase dando, o que pasa é que nos topamos fronte unha parede. Hoxe en día a preparación dos gaiteiros é moi superior á de hai unhas décadas. Pensa que hai gaiteiros que están rematando musicoloxía en Oviedo, son xente que se está preparando, pero o mercado é bastante reducido. Aquí non pasa o mesmo que en Asturias onde hai moitos festivais e as discográficas vólcanse con este tipo de música e hai xente que vive diso. En Galicia non sei por que estraño motivo existen catro núcleos, que son os máis mediatizados e o resto está bastante parado.

- ¿Cre que a música folk se está consolidando ou que a época de explendor vivida nos anos pasados chegou ao seu fin?
- Está claro que o boom pasou, pero tampouco vai a menos. O que está claro é que en Galicia a música tradicional está arraigada, as asociacións culturais están profundamente arraigadas. Un dato importante é que cada vez hai máis mulleres gaiteiras, estanse rompendo prexuízos, cada vez hai máis bandas tradicionais e, se todo segue o seu curso, en teoría o mercado discográfico debería tamén medrar.

- Como ourensán, ¿como vive a polémica existente entre os seguidores máis ortodoxos da música tradicional e os da Real Banda de Gaitas de Ourense?- De neno fun membro da Real Banda de Ourense aínda que nunca comulguei con ese tipo de ideoloxía. Estando aínda nun bando xa concursaba no outro pola miña ideoloxía gaitística, sempre tiven gaitas tradicionais. En canto tiven dependencia quixen facer o que realmente quería, que era tocar música galega.


http://www.farodevigo.es
Comentarios (4) - Categoría: Novas - Publicado o 21-08-2007 11:57
# Ligazón permanente a este artigo
Encontro Folclórico Malveiras 2007.

O vindeiro sábado día 25 celebrase o Encontro Folclórico Malveiras 2007.

Actuarán as seguintes agrupacións:

- Xirandola de Silleda
- Rancho Folclorico de Canidelo, Portugal
- Lembranzas da Ria, de Cangas
- Asociación Folcorica Malveiras de Vilagarcia.

O encontro comezará as dez e media e terá lugar na Praza da Peixería de Vilagarcía.
O remate, celebrarase unha pequena festa.

Por un lado a Agrupación montara unha das aldeas da Noite Meiga que se celebrara en Vilagarcía o vindeiro Sabado e que terá como prolegomeno no venres a Noite de Animas. Repartirase Queimada e rosquillas a todo aquel que queira achegarse.

Polo outro, a Agrupación celebrará os 20 anos de existencia cunha pequena gran festa rachada na que podera participar quen queira, xa sexa tocando ou cantando ou bailando, e que durara ata que o corpo aguante. Non será un seran pero case... Non o dubidedes e achegadevos...!!!
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 20-08-2007 12:18
# Ligazón permanente a este artigo
I Mostra de Xogos Tradicionais

A I Mostra de Xogos Tradicionais celébrase o vindeiro 25 de agosto na vila da Santalla, no Concello da Pontenova. Bolos, chave, billarda e moitos xogos máis poderán practicarse durante toda a xornada.

O Torneo Galego de Bolo Celta, o Torneo de Chave, a Billarda, diferentes modalidades de Bolos, o Corte de Troncos en Altura, unha exposición e un obradoiro de xoguetes tradicionais conforman algúns dos preto de 60 xogos e deportes tradicionais de Galiza, Asturias, Castela e León e Portugal que se poderán ver e practicar o 25 de agosto en Santalla, no concello lugués da Pontenova.

A Asociación Galega do Xogo Popular e Tradicional (AGXPT), Brinquedia, Rede Galega do Xogo Tradicional, o Club Deportivo 6 Conceyos (Asturias) e a Asociación Cultural La Tanguilla (Castela e León) e diferentes Federacións e Asociacións culturais e deportivas serán as entidades encargadas de amosar os xogos e deportes tradicionais máis destacados das súas respectivas comunidades.

O evento desenvólvese nunha parcela de 4.000 metros cadrados da vila, rodeada de alpendres, cabozos, hórreos e monte, sen dúbida nun marco incomparable semellante aos espazos utilizados antigamente para a realización destes xogos.

O obxectivo desta mostra, que a organización pretende consolidar nos anos vindeiros, é a de concienciar á cidadanía para que non esqueza os xogos e deportes que se practicaban antigamente, e non só iso, senón que os adultos e maiores ensinen aos nenos e nenas como se desenvolven estes xogos, que conforman o patrimonio lúdico, para que volvan a formar parte do seu tempo de lecer.

Deporte no medio das leiras
Asociacións e deportistas de toda Galiza, Portugal, Asturias e Castela e achegaranse á Pontenova para exhibir os xogos que practican nas súas zonas e ensinarlles aos asistentes a orixe destes, o seu desenvolvemento e as súas variantes.
Preto de 60 xogos e deportes tradicionais poderanse ver e practicar na pequena vila de Santalla, o vindeiro 25 de agosto, dende o mediodía até as 19:00 horas da tarde.

De entre todas as actividades destacan o Torneo Galego Individual de Bolo Celta e o Torneo de Chave, que traerá xogadores de toda Galiza até Santalla.

Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 20-08-2007 09:19
# Ligazón permanente a este artigo
Areoula no Museo Liste (Vigo)
Concertos Dídácticos no Museo Liste (Vigo)

O sábado 18 de agosto: Areoula (Arpa, requinta e bouzuki)
pola mañá ás 12:30 na finca do Museo Liste (Rúa Pastora 22, Vigo), entrada de balde
Comentarios (0) - Categoría: Novas - Publicado o 17-08-2007 11:09
# Ligazón permanente a este artigo
Día da Galiza Martir

"... a miña saude ainda quixo visitar devotamente os moitos cimeterios de Galiza, onde durmen os derradeiros mártires da Liberdade, en número incontable. A miña imaxinación veu unha fogueira en cada cimeterio, como outros tantos clamores de xusticia. Pero no de Pontevedra veu unha labarada que chegaba até o ceo. Era o lume do esprito de Bóveda que non figura na Santa Compaña dos inmortaes, porque non perteñece á Hestoria senón á Tradición, en arume de Lenda. Bóveda terá de ser nun mañán próisimo ou lonxano, a bandeira da nosa Redenzón." (Alba de Grória, Castelao)

Alexandre Bóveda Iglesias naceu en Ourense o 4 de xuño de 1903. Fai o primeiro ensino na Escola Normal e logo estuda no coléxio Villar de Ourense, onde fará a preparación de Perito Mercantil, estudos dos que se examinará na Escola de Comércio da Coruña.
Afeccionado á música desde moi novo, aprende solfexo na Académia da Banda Municipal. Participa na Coral de Ruada e no Orfeón Unión Orensana. Empeza a traballar como docente no Coléxio Villar, e ao mesmo tempo prepara as oposicións de auxiliares de Contabilidade. No ano 1920 publica o seu primeiro artigo no diário agrarista de Basílio Álvarez La Zarpa, sobre o tema do ferrocarril Ourense-Zamora.
Trasládase a Madrid para opositar a unha praza de Auxiliares de Contabilidade. Prepara as oposicións no instituto Reus, completando a sua formación xurídica e económica con periódicas vistas ao Ateneo. No ano 1923 aproba as oposicións co número 1.

PONTEVEDRA

Desde a sua chegada a Pontevedra no ano 1927, con só 23 anos, para ocupar a Xefatura de Contabilidade da Delegación de Facenda, a sua presencia na cidade faise patente e notoria en múltiples tarefas, participando activamente nunha época en que Pontevedra viu nacer importantes proxectos sociais, políticos e culturais como o Museo Provincial, a Misión Biolóxica, a Caixa de Aforros, o Partido Galeguista...

A partir de 1928 a súa voz engalana as veladas da Polifónica, coa que percorreu distintos puntos da xeografía galega e española.


Ao longo de ano e medio, entre agosto de 1928 e febreiro de 1930, tivo unha participación decisiva na organización da Facenda Provincial e na criación da Caixa Provincial de Aforros. Comisionado polo entón Presidente da Deputación, Daniel de la Sota, Bóveda realiza estudos en Cataluña e no Pais Vasco sobre o funcionamento de distintas Caixas de Aforros e presenta un informe que serve como base para a eleboración dos estatutos e do organigrama da entidade. En xaneiro de 1930 comeza a andar a Caixa Provincial de Aforros, con Bóveda como director. Ten 26 anos de idade.

Antes, o 20 de outubro de 1928, ingresara no Seminario de Estudos Galegos, formando parte da sección de Ciencias Sociais e Económicas.

ACTIVIDADE POLÍTICA: O PARTIDO GALEGUISTA E O ESTATUTO DE AUTONOMIA

En abril de 1931 forma parte da ponéncia do S.E.G., xunto con Vicente Risco, Luís Tobío, Ricardo Carballo Calero e Valentín Paz-Andrade, que elaborou o Anteproxecto de Estatuto de Galiza, traballo que foi editado en Pontevedra en maio dese mesmo ano. Como anexo do anteproxecto figura o Estudo económico-fiscal elaborado por Bóveda.

En maio de 1931 participa na criación do Partido Galeguista de Pontevedra xunto con Castelao, Cabanillas e Núñez Bua, entre outros.

O 5 e 6 de decembro de 1931 fúndase en Pontevedra o Partido Galeguista e Bóveda é elixido Secretario de Organización. Participa na redacción do programa do Partido, especialmente no apartados económicos; elabora persoalmente o título VII, referido ao "Rexime Fiscal".

En xullo de 1932 participa na Asemblea pro-estatuto de Santiago. Bóveda é elixido membro da comisión redactora do anteproxecto de Estatuto, que haberia de ser o texto definitivo.

Entre o 17 e o 19 de decembro de 1932 celébrase en Santiago a Asemblea de Municipios para debater o anteproxecto de Estatuto, acto no que Bóveda ten un papel moi activo. O 19 de decembro celébrase a II Asemblea do P.G., na que Bóveda é reelixido Secretário de Organización.

A comezos de 1933 é elixido membro do Comité Central da Autonomia, organismo presidido por Bibiano-Fernández Osorio Tafall. Ao longo de 1933 desenvolve un intenso traballo con mítines en toda Galiza na campaña a favor do Estatuto.

O 20 de outubro de 1934 publícase unha Orde Ministerial impóndolle o destino administrativo forzoso á Delegación de Facenda de Cádiz e o 30 de novembro deste mesmo ano toma posesión do seu novo destino. En outubro de 1935, despois de case un ano de desterro, retorna a Galiza cunha praza na delegación de facenda de Vigo.

Nos primeiros meses de 1936 participa activamente na campaña das lexislativas de febreiro, ás que concorre como candidato da Frente Popular pola província de Ourense.

En marzo de 1936 cesa no seu posto en Vigo e toma posesión en Pontevedra.

O 17 de maio participa como representante do Partido Galeguista na Asemblea na que se ha fixar a data do plebiscito do Estatuto. Ao longo do mes de xuño participa activamente na campaña do Estatuto, durante a cal dá mítines por toda Galiza.

O 28 de xuño é aprobado o estatuto en referendo popular, co voto favorábel do 73% do censo. En 1948, no exílio americano, Castelao dirá: "cando Galiza encarou seriamente a conquista do seu Estatuto, a laboura de Bóveda asombrounos a todos e obrigounos a traballar rexamente. E ben se pode decir que a maor parte do realizado naquele intre debéuselle esclusivamente a Bóveda".

XUÍZO SUMARÍSIMO E CONDEA A MORTE

Inmediatamente despois do levantamento militar do 18 de xullo preséntase no Governo Civil, onde participa xunto co Governador e outros dirixentes republicanos na defensa do rexime constitucional e democrático. O 20 de xullo é detido e ingresado no cárcere de Pontevedra. O 13 de agosto de 1936 é xulgado en xuízo sumarísimo, acusado de traición. Condenado a morte, foi fusilado na Caeira o 17 de agosto. Os seus restos repousan no cemitério de San Amaro de Pontevedra.

ALEXANDRE BÓVEDA, EXEMPLO DE HONESTIDADE E ENTREGA Á CAUSA DE GALIZA.

Ao longo da sua traxectória humana e política, Alexandre Bóveda puxo sempre o interese supremo de Galiza por diante de intereses persoais e partidistas. Por este motivo o seu nome debe ser recordado como símbolo da honestidade e da toleráncia, e a sua memória preservada como exemplo sobre o construir un futuro de progreso e convivéncia pacífica.

Actos do día da Galiza Martir:
http://galizamartir.blogaliza.org/
Comentarios (2) - Categoría: Novas - Publicado o 17-08-2007 10:08
# Ligazón permanente a este artigo
© by Abertal
free web counter

contador de malmequeriáns dende o 1 de marzo 2007








Galiza

Malmequer