A Canci�n do N�ufrago II

NON PODER SER OUTRA COUSA

Sat, 04 Jul 2009 21:12:00 +0100

O gremio dos escritores/as debe de ser un dos que m�is sofren ter que procurar unha resposta m�is ou menos intelixente � pregunta sobre o por que da s�a actividade. �Por que es escritor? ou �por que escribes? � algo que se nos interoga dende que comezamos ata que, probablemente, deixamos de escribir porque estiramos a pata. Detr�s da insistencia sostida ao longo dos anos hai como unha especie de crenza por todos asumido en plan hai que ser raro/a para dedicarse a algo as�. Coa de cousas sensatas que se pode ser na vida.
Eu sempre dou a mesma resposta que daba Onetti, de quen xa falei onte:
Son escritor porque non son capaz de ser outra cousa.

ENTRAR NO ARMARIO

Fri, 03 Jul 2009 22:09:00 +0100

Estes d�as f�lase moito de Onetti, que cumprir�a 100 anos neste 2009. Das moitas referencias sonoras que estou a escoitar del en distintas emisoras, hai unha que me chamou moito a atenci�n. Explicaba como se convertira en lector. Entrando no armario.
Os pais rif�banlle porque pasaba moito tempo lendo. Daquela, para evitar os seus enfados, met�ase dentro dun armario enorme e eles, ao non velo por ningures, daban en pensar que marchara a r�a. E al� pasaba o ser�n enteiro. Dentro do armario. Lendo.
Non sei que ter�n os armarios para promover a lectura.
Isabel Allende confesou que foi dentro dun armario onde leu As 1001 noites, neste caso para que non a viran lendo tal pecaminoso texto.
A moralexa disto � que cando un quere ser lector, remata sendo lector.

SARAMAGO E O PAPI

Thu, 02 Jul 2009 21:10:00 +0100

Alfaguara v�n de publicar en forma de libro as anotaci�ns que Saramago fixo no seu blog. O libro, polo seu interese para incondicionais, aparece publicado ao mesmo tempo nunha chea de linguas... ag�s en italiano, onde a editorial que �a facelo decidiu non publicala polas duras cr�ticas que o portugu�s fac�a ao presidente Berlusconi.
A isto, coido, ch�maselle censura.
Tam�n poder�a cham�rselle vergonza.
E de pasar, eu que sei, en calquera pa�s �rabe estariamos a montar a de San Quint�n. Mais disto, practicamente, eu non escoitei nin lin nada en case que ning�n sitio.

FE NO FUTURO

Wed, 01 Jul 2009 21:17:00 +0100

Pasei o ser�n facendo o que m�is me gusta facer: no parque coa mi�a pequecha. A� escoitei unha frase impresionante que non podo deixar de traervos aqu�.
A nai dunha, digamos, "nena un chisco inqueda" (sobre todo tendo en conta que a nai pretend�a que a pequena estivese sentada canda ela nun banco, �no parque!) dic�alle � s�a nai, � dicir, � avoa da cativa: que ganas tengo de sacarle el pa�al.
Claro, pensei eu, isto � algo que todos desexamos.
A avoa preguntou: �e logo?
A resposta da nai � toda unha declaraci�n de fe no futuro: para que cuando le de una trisca en el culo le duela de verdad.

MELLOR INFLU�R QUE MANDAR

Tue, 30 Jun 2009 22:02:00 +0100

Volvemos ao mesmo do outro d�a. Nunha entrevista recente, o locutor da SER, Carles Francino declaraba que para el era m�is agradable influ�r que mandar, e reflexionaba sobre o poder que te�en os medios de comunicaci�n.
Xa dixen mil veces que iso � certo e que, xa que logo, deberiamos pedirlle aos medios de comunicaci�n en xeral, pero sobre todo aos p�blicos, que centraran a s�a mensaxe noutras cousas distintas das habituais nos seus contidos. Eu conformar�ame con microespazos relacionados coa cultura galega, espallados pola ma��, polo ser�n e pola noite. Agora cinco minutos para un libro. M�is tarde refer�monos a tal disco galego. Antes do partido, que cousa, unha axenda r�pida da cantidade de cousas que se poden facer a nivel cultural nunha fin de semana.
Poder poder�ase facer. Outra cousa � que, en xeral, interese.

SEGUIMOS SENDO ROMANOS

Mon, 29 Jun 2009 22:03:00 +0100

Leo nunha revista de historia � que estou suscrito, que o segredo de Xulio C�sar para manterse durante tanto tempo no poder, resum�ase en catro cousas:
1) espect�culos gratu�tos ( para ter entretido ao persoal e pensando noutra cousa )
2) compra de vontades ( para que ningu�n se rebelase )
3) curriculo relixioso ( non hai nada como mesturar relixi�n e pol�tica para que non se entenda nada )
4) oratoria e demagoxia ( para que explicar se � mellor manipular )
Daquela, seguimos sendo romanos.

VOU TER UN PROBLEM�N

Sun, 28 Jun 2009 21:16:00 +0100

Vou ter un problem�n. Que pode incluso custarme a vida.
Onte celebr�ronse as primeiras oposici�ns do SERGAS nas que non hab�a por que saber galego. Xa saben, o da liberdade e tal. E resulta que agora pode acontecer que algu�n, ampar�ndose neste novo dereito, exerza a medicina ou a enfermer�a ou o que sexa, sen saber falar a mi�a lingua, e o que vai pasar � que eu son moi test�n, e igual calquera d�a vai e d�me un jamacuco e te�en que levarme a urxencias e eu al�, claro, isto � Galicia, e exercendo a mi�a liberdade e tal s� vou falar en galego... �e que vai pasar se me atende persoal que non sabe? S� de pensalo xa me po�o malo e vai darme ese jamacuco e ter�n que levarme a urxencias, porque eu non penso baixarme da burra e tentarei explicarlle que me doe, eu que sei, a testa, ou o bandullo, ou as tempas, ou as p�lpebras, e o m�dico, hist�rico, buscando no dicionario que carallo ser� iso que di este ghicho que ten no seu corpo e que el, claro, non sab�a.
Morro seguro.
Co��zome.
Vou ter un problem�n.

UX�O NOVONEYRA

Sat, 27 Jun 2009 21:23:00 +0100

Hoxe soubemos que a Real Academia decidiu que o ano que v�n o autor homenaxeado no D�a das Letras e, por extensi�n, durante todo o ano, ser� Ux�o Novoneyra.
� unha boa decisi�n. Poucos coma el te�en merecido m�is o t�tulo de poeta en todo o que iso significa: non s� algu�n que escribe versos ( iso fac�molo moitos con maior ou menor talento ) sen�n algu�n que destila, no seu falar, no seu dicir e no seu estar, poes�a. Dos recentes, s� notei tal en Bernardino Gra�a e no xa finado Manuel Mar�a.
Ser� un ano bo para a poes�a.

OUTRO PROGRAMA DE LIBROS ELIMINADO

Fri, 26 Jun 2009 22:43:00 +0100

Se hai un par de semanas lai�bamonos da supresi�n polas bravas do programa de libros da TVG, Libro Aberto, hoxe soubemos da supresi�n, tam�n polas bravas, d'A Casa do vagabundo, o programa dedicado aos libros en galego que presentaba e dirix�a Rivadulla Corc�n, e no que tiven a fortuna de participar e de o�r moitos s�bados.
Daquela, vemos que hai unha especie de pr�sa estra�a na nova direcci�n da tele e a radio p�blicas por deixar o mundo do libro f�ra da programaci�n. Ou a m�sica galega.
Entran ganas de pensar que queren quitar todo o que cheire a galego, a libros ou a cultura.
En calquera caso, reit�rome no dito cando a supresi�n do programa da tele: no fondo a case que ningu�n, da xente da r�a, lle importa un pemento nada disto. Estes ataques � lingua e � cultura propias.
Un pemento de Padr�n.
Unha m�goa e unha traxedia.

FEBRE ( UNHA HISTORIA CL�NICA VER�DICA )

Wed, 24 Jun 2009 20:54:00 +0100

C�mprense 40 anos do festival de Woodstock. Outro que me perd�n. Pero claro, ti�a dous anos. Como xa expliquei moitas veces, son o m�is parvo dos melanc�licos, porque te�o se�aradade dunha �poca que non viv�n, duns ideais que non puiden protagonizar.
S� podo ir a� coa imaxinaci�n.
Agora, que se cumpren 40 anos do m�tico concerto no que non estiven, e se reedita o documental, direi aqu� e sen vergonza que cando o mirei por vez primeira, rematei con febre. Non esaxero nin un pouco. Sentei diante do video. Un ser�n enteiro de m�sica e absurda melancol�a. A medida que �an pasando os grupos, as imaxes, a lama e a m�sica, foime medrando a febre.
Cando rematou o festival, no meu video at�nito, tiven que pegarme un empacho de paracetamol para curar a febre.
Est� claro que o meu coraz�n protestaba, e por extensi�n o resto do meu corpo, con esa subida de temperatura, por non ter nacido vinte anos antes e, por exemplo, en California.